De goddelijke oorsprong van Amerika en het fundament van haar ontstaan
In vorige hoofdstukken heb ik documenten en verklaringen voorgelezen van de mannen die de Amerikaanse koloniën hebben gesticht of die een belangrijke rol hebben gespeeld bij de transformatie van die koloniën van Brits gebied tot soevereine staten en uiteindelijk tot de natie die de Verenigde Staten van Amerika heet. Door dit alles hebben we gezien dat de Verenigde Staten waarschijnlijk de enige natie in de hele geschiedenis van de mensheid is die naar haar oorsprong kan wijzen en kan zeggen: God Almachtige heeft ons geplant, God Almachtige heeft ons gevoed, God Almachtige heeft ons vergroot.
In de vorige hoofdstuk van dit boek over de wortels van Amerika heb ik vrij overtuigend aangetoond dat de Heilige Bijbel het enige boek van alle boeken is dat door heel Amerika loopt, vanaf het allereerste begin in de hoofden van de mensen in Europa tot op de dag van vandaag.
Geen enkel ander boek heeft zo’n invloed gehad op een natie. Wat betreft de oorsprong van Amerika, kan niemand de plaats van Jezus Christus opeisen. Jezus Christus werd door bijna iedereen die in het begin naar Amerika kwam, uitgeroepen tot God en Verlosser.
Tijdens deze hoofdstuk van dit boek wil ik verwijzen naar documenten, geschriften en preken uit de periode voor, tijdens en na onze Onafhankelijkheidsoorlog. Daaruit zullen we zien dat, net zoals de koloniën werden gesticht onder de auspiciën van Jezus Christus en de christelijke Bijbel, dit volk ook tot een soevereine natie werd gemaakt onder dezelfde zegeningen van Jezus Christus en de christelijke Bijbel. Tijdens deze hoofdstuk zal ik veel voorlezen uit een boek dat bij ons verkrijgbaar is, getiteld The Christian History of the Constitution of the United States of America.
Voor wat achtergrondinformatie over de geschriften van christelijke mannen die geloofden dat God regeerde en beslissend was in de zaken van mensen en naties en die Amerika beschouwden als het werk van God zelf, zal ik fragmenten voorlezen uit een boek getiteld The Earth and Man van Arnold Geil. Deze zijn overgenomen of herdrukt in The Christian History of the Constitution. Dit komt uit pagina 149 van dit 480 pagina’s tellende boek.
De ondertitel hier is The Continents of History (De continenten van de geschiedenis) en het citaat is afkomstig uit Arnold Geils The Earth and Man. Citaat: “De eerste blik die we werpen op de annalen van de naties stelt ons in staat een enkelvoudig maar onbetwistbaar feit waar te nemen, namelijk dat de beschavingen die de hoogste graad van cultuur vertegenwoordigen die de mens in de verschillende periodes van zijn geschiedenis ooit heeft bereikt, elkaar niet op dezelfde plaatsen opvolgen, maar van het ene land naar het andere, van het ene continent naar het andere, in een bepaalde volgorde overgaan. Deze volgorde kan de geografische mars van de geschiedenis worden genoemd.”
We gaan nu verder met een kort overzicht van de grote fasen die menselijke samenlevingen hebben doorlopen in hun geleidelijke verbetering. West-Azië, en hij gebruikt die term, en ik moet hier even tussenbeide komen dat we dit tegenwoordig het Midden-Oosten of het Nabije Oosten noemen. West-Azië is niet alleen het geografische centrum van het menselijk ras, maar ook het spirituele centrum.
Het is de bakermat van de morele aard van de mens. Was het niet daar dat die goddelijke leerstellingen werden verkondigd die de meest ontwikkelde gemeenschappen in de wereld als hun dierbaarste schat beschouwen? Was het niet daar dat het uitverkoren volk leefde aan wie zij in vertrouwen waren gegeven om voor de wereld te bewaren tot de tijd die door de allerhoogste wijsheid was bepaald? Was het niet daar dat de Verlosser van alle leden van de menselijke familie verscheen en het evangelie van genade en vrijheid werd gepredikt in de nederige valleien van Judea, dat evangelie dat geen onderscheid maakte tussen Joden, Grieken, heidenen of barbaren en dat alle volkeren van de aarde zonder onderscheid tot verlossing uitnodigt?
Is het niet vanaf de hoogte van de heilige berg waar hij voor allen aan het kruis stierf, dat Christus elke menselijke ziel, ongeacht de vergankelijke vorm van haar aardse omhulsel, uitnodigde tot een geestelijke vereniging die hij in zijn glorie zal voltooien? En deze grote feiten, heren, die voor ieder mens interessant zijn, deze feiten waarvan de gezegende gevolgen ons vandaag de dag aan alle kanten omringen, behoren niet tot het aantal feiten dat enig historisch ongeloof ooit uit de annalen van de mensheid kan schrappen, noch zijn zij van ondergeschikt belang, louter beschouwd in de reeds bereikte resultaten, want wie zal beweren dat de mens zelfs in de toekomst ooit getuige zal zijn van een gebeurtenis die voor hem belangrijker is dan de verschijning van de Verlosser en de verkondiging van het universele evangelie dat bestemd is om alle mensen te verenigen en tegelijkertijd te binden aan hun gemeenschappelijke schepper.
Europa als kweekgrond van beschaving en de voorbereiding op een nieuw continent
Vervolgens gaat hij verder onder de subtitel Europa, het continent van ontwikkeling, en ik lees nog steeds voor uit dit fragment uit The Christian History of the Constitution. Europa is dus het meest begunstigde continent wat betreft de opvoeding van de mens en de wijze discipline die het op hem uitoefent.
Het christelijke Europa ziet poëzie, kunst en de meest sublieme wetenschappen achtereenvolgens bloeien, zoals in de gloriedagen van het heidense Griekenland, maar verrijkt met de schatten van de cultuur uit het verleden, die veel uitgebreider, gevarieerder en diepgaander, want het is niet alleen rijk aan de welvaart van vervlogen tijden, maar het christendom heeft het ook op het solide fundament van de waarheid geplaatst. De geest van onderzoek strekt zich in alle richtingen uit en voegt aan deze schitterende kroon een nieuwe edelsteen toe: de natuurwetenschap, die groeit met een snelheid die de oude wereld niet eens had kunnen voorspellen. Ontrafeld door de geest van de mens, heeft de natuur haar geheimen aan hem prijsgegeven. Haar onvermoeibare krachten worden ingezet ten dienste van het intellect, dat weet hoe het hun werking voor zijn eigen doeleinden moet sturen. De oceaan heeft zijn verschrikkingen verloren.
Met behulp van stoom trotseert de zeeman tegenwind en golven. Het kompas en de sterren leiden hem met onfeilbare precisie naar het einde van zijn reis. De ruimte wordt tenietgedaan door spoorwegen. Het woord van de mens, geboren op de vleugels van elektriciteit, overtreft in zijn loop de zon zelf. Afstanden verdwijnen, obstakels worden weggewerkt. De mens beschikt dus naar believen over de krachten van de natuur en de aarde dient eindelijk haar meester. Dat is het schouwspel dat de Europese beschaving biedt.
Als we alleen naar dit schitterende aspect kijken, lijkt de vooruitgang van de mens zijn einddoel bijna te hebben bereikt. Toch is het plan dat door de goddelijke stichter van de christelijke kerk is uitgestippeld veel omvangrijker. Het doel dat hij stelt is veel hoger. Deze kostbare geschenken van de cultuur mogen niet het exclusieve eigendom blijven van een klein aantal bevoorrechte mannen, noch van een enkele samenleving op één continent alleen. Het christelijke principe is breder, het is universeel, zoals de liefde van Christus. Er blijft dus nog een belangrijk werk te doen, namelijk het werk van verspreiding en propagatie.
Ja, er wordt een nieuw werk voorbereid en er wordt een ernstige vraag gesteld: aan welk volk zal het toekomen om dit werk in werkelijkheid uit te voeren? De wet van de geschiedenis antwoordt: aan een nieuw volk en aan welk continent?
De geografische opmars van de beschaving vertelt ons: aan een nieuw continent ten westen van de oude wereld, aan Amerika. En ik wil hier tussenvoegen dit werd meer dan 100 jaar geleden geschreven door een man die de christelijke beschaving over de aarde zag marcheren, vanaf haar oorsprong in het Midden-Oosten tot haar uiteindelijke bestemming en haar gebruik in de verspreiding van het evangelie naar de hele wereld, naar Noord-Amerika, naar de Verenigde Staten en naar Canada.
Amerika als hoogtepunt van de christelijke beschaving en erfgenaam van de Reformatie
In de volgende subkop gaat deze auteur van meer dan 100 jaar geleden verder over wat hij verwacht te zien gebeuren op dit Noord-Amerikaanse continent. Zijn subkop is Amerika, de meest complete uitdrukking van de christelijke beschaving, citaat, en wat is het vitale principe dat we aan de basis van deze natie vinden? Het is het evangelie, niet het evangelie dat is misvormd en beknot door de ijzeren ketenen van een machtige kerk, zoals de christelijke Germaanse wereld dat in haar kinderschoenen heeft ondergaan, maar het evangelie dat door de reformatie is hersteld met zijn levengevende doctrines en zijn regeneratieve kracht. Luther haalde de bijbel uit het stof van bibliotheken waar deze vergeten lag, op het moment dat Columbus de nieuwe wereld ontdekte. Zal iemand geloven dat het slechts een toevallig samenvallen was?
De grondleggers van de sociale orde in Amerika zijn inderdaad de ware nakomelingen van de Reformatie, ware protestanten. De Bijbel is hun wetboek, doordrongen van de beginselen van burgerlijke en religieuze vrijheid die zij in het evangelie vinden en waarvoor zij hun vroegere vaderland hebben opgegeven. Zij brengen deze beginselen in praktijk in dit land van hun keuze. Zij zijn allen broeders, kinderen van dezelfde vader. Dit is gelijkheid, onafhankelijkheid, vrijheid. Zij onderwerpen zich van harte aan hun goddelijke leider en aan zijn wet. Dit is het beginsel van orde. De vereniging van deze twee termen is vrije gehoorzaamheid aan de goddelijke wil, wat de voorwaarde is voor een normale ontwikkeling, het hoogste doel van de opvoeding van de mens.
U zult het ermee eens zijn dat dit de sublieme doctrines zijn die voortvloeien uit de religieuze, politieke en sociale vormen die Amerika op dit moment onderscheiden van alle andere landen op aarde. Ten slotte zorgt de ligging van het Amerikaanse continent aan de oceaan voor zijn commerciële welvaart en creëert het tegelijkertijd de middelen om invloed uit te oefenen op de wereld. Het beheerst de Atlantische Oceaan met zijn havens, terwijl Oregon en Californië de route naar de Stille Oceaan en het Oosten openen. Amerika is ook zo gelegen dat het een actieve rol kan spelen in het grote werk van de beschaving van de wereld, dat zo bewonderenswaardig door Europa is begonnen.
De nieuwe samenleving moet de volledige erfenis van haar voorgangers ontvangen, want niets dat goed of mooi is, mag verloren gaan. Zij moet geworteld zijn in dat levende geloof dat naties voedt en de frisheid van het leven in stand houdt. Haar instrumenten moeten de wetenschappen en de industrie zijn, haar versieringen de literatuur en de schone kunst. Haar doel moet het geluk van allen zijn, door hen op te leiden tot morele volmaaktheid en door het evangelie over de hele wereld te verspreiden tot eer van de Verlosser. Ziet u, heren, dit beeld voert ons mee naar de toekomst. Daar staat het doel en wij staan nu nog maar aan het begin, maar dit verheven doel kan dienen als leidende ster voor het heden, om te voorkomen dat het de weg kwijtraakt.
“In welke mate en door welke gevaren het aan de mensheid en in het bijzonder aan Amerika gegeven zal zijn om het te bereiken, is alleen aan God bekend en toekomstige eeuwen zullen de wereld het antwoord leren, maar wat we wel weten is dat het in verhouding zal staan tot de mate waarin de mens trouw zal zijn aan de wet van zijn morele aard, die de goddelijke wet zelf is.” Einde citaat.
Azië, Europa en Amerika als opeenvolgende podia van Gods handelen in de geschiedenis
Ik heb nog een klein stukje te lezen, maar ik wil hier even tussenvoegen dat ik een fragment voorlees uit een boek, The Christian History of the Constitution, en dat het fragment eigenlijk afkomstig is uit een boek dat meer dan 100 jaar geleden is geschreven, getiteld The Earth and Man, door Arnold Guyol, die naar het panorama van de christelijke geschiedenis vanaf Jezus Christus, zijn dood en wederopstanding, naar Europa en uiteindelijk naar Noord-Amerika keek, terwijl het christelijke evangelie steeds verder naar het westen werd verspreid.
Hij concludeert dat hier in Noord-Amerika het hoogtepunt van de eeuwen zou zijn, dat hier een beschaving zou worden opgebouwd en dat het evangelie van Jezus Christus naar de hele wereld zou worden gebracht. Dat zei hij meer dan 100 jaar geleden.
Er zijn hier nog twee korte alinea’s die ik wil voorlezen uit zijn conclusie, met als ondertitel: Conclusie: Azië, Europa, Amerika, de continenten van de geschiedenis. En wanneer hij de naam Azië gebruikt, heeft hij het natuurlijk niet over Mongolië, maar over dat deel van Azië dat de berg Sinaï omvat, waar Israël het uitverkoren volk van God werd en waar Jezus Christus kwam en begon met wat wij het christelijke tijdperk noemen.
Dus wanneer hij het over Azië heeft, denk dan niet aan Mongolië en het heidense of paganistische China en India, nee, dit is het Midden-Oosten dat we vandaag de dag het begin van ons christelijk geloof en onze christelijke religie noemen.
Hij vervolgt: “Azië, Europa en Noord-Amerika zijn de drie grote podia van de mensheid in haar mars door de eeuwen heen. Azië is de wieg waar de mens zijn kindertijd doorbracht onder het gezag van de wet en waar hij leerde afhankelijk te zijn van een soevereine meester. Europa is de school waar zijn jeugd werd gevormd, waar hij groeide in kracht en kennis, volwassen werd en tegelijkertijd zijn vrijheid en zijn morele verantwoordelijkheid leerde kennen. Amerika is het toneel van zijn activiteiten tijdens zijn volwassenheid, het land waar hij alles wat hij heeft geleerd toepast en in praktijk brengt, alle krachten die hij heeft verworven in actie omzet en waar hij nog moet leren dat de volledige ontwikkeling van zijn wezen en zijn eigen geluk alleen mogelijk zijn door gewillige gehoorzaamheid aan de wetten van zijn schepper, en zo leeft en bloeit onder de bescherming van de goddelijke landbouwer, de grote boom van de mensheid, die de hele aarde zal overschaduwen. Hij ontkiemt en laat zijn sterke stam oprijzen in het oude land Azië, getekend met een edelere stengel, schiet hij nieuwe takken uit, bloeit hij in Europa en Amerika, alleen lijkt hij voorbestemd om al zijn vruchten te dragen in deze drie zien we in één keer een enorm beeld, het verleden, het heden en de toekomst” einde citaat uit het boek The Earth and Man door Edward Guyot. Dit werd gedeeltelijk herdrukt in het boek The Christian History of the Constitution.
Voorzienigheid en overtuiging in de woorden van negentiende-eeuwse historici
Ik ga nog wat meer voorlezen uit het boek The Christian History, op pagina 153 van The Christian History of the Constitution, waar andere auteurs uit de 19e eeuw worden geciteerd onder de subtitel America in the Order of Providence. Dit is uit Emma Willard’s History of the United States, citaat: “Als we naar de Verenigde Staten kijken, is er veel dat ons ervan overtuigt dat een almachtige, allesoverheersende voorzienigheid vanaf het begin heeft bepaald dat hier een groot verenigd volk zou wonen.” Einde citaat.
Hier is nog een citaat uit The Christian History van Alexis de Kocovia uit zijn boek American Institutions and Their Influence, citaat: “Hoewel het uitgestrekte land dat we hebben beschreven werd bewoond door vele inheemse stammen, kan men met recht zeggen dat het op het moment van de ontdekking door Europeanen één grote woestijn vormde. De indianen bewoonden zonder het te bezitten die kusten die zo geschikt waren voor handel en industrie, die brede en diepe rivieren, die onuitputtelijke vallei van de Mississippi. Kortom, het hele continent leek klaar om de verblijfplaats te worden van een grote natie die nog niet in dat land was geboren.
Er zou een groot experiment worden uitgevoerd door de beschaafde mens, namelijk de poging om een samenleving op een nieuwe basis op te bouwen. Het was daar dat voor het eerst tot dan toe onbekende of onpraktisch geachte theorieën een spektakel zouden opleveren waarop de wereld door de geschiedenis van het verleden niet was voorbereid. Hier is nog een citaat van de Tocqueville: De religie in Amerika speelt geen directe rol in het bestuur van de samenleving, maar moet niettemin worden beschouwd als de belangrijkste politieke instelling van dat land, want hoewel zij geen voorliefde voor vrijheid bijbrengt, vergemakkelijkt zij wel het gebruik van vrije instellingen. Het is vanuit ditzelfde standpunt dat de inwoners van de Verenigde Staten zelf tegen religieuze overtuiging aankijken. Ik ben er zeker van dat zij deze als onmisbaar beschouwen voor het behoud van de republikeinse instellingen. Deze mening is niet eigen aan een bepaalde klasse van burgers of een bepaalde partij, maar geldt de hele natie.” Einde citaat.
De Republiek gebouwd op kansel en Schrift
Hier is nog een citaat uit het boek van Richard Frollingham, The Rise of the Republic of the United States: “het uitgestrekte gebied dat de vlag van de Verenigde Staten beschermt, was tweeënhalve eeuw geleden het jachtgebied van indianenstammen. Noch de vruchtbaarheid van de bodem, noch de pracht van de rivieren, noch de invloed van het klimaat, noch de geografische omstandigheden die de handel stimuleren, wekten in hen het vermogen om de rijkdommen van dit prachtige land te ontwikkelen. Het is een terechte conclusie dat hun opeenvolgende generaties stierven zonder veel aandacht te schenken aan het gebod om de aarde te onderwerpen en te straffen, zoals te zien is aan de vallende herfstbladeren. De wonderbaarlijke rijkdommen van het land dat zij pompeus het hunne noemen, waren een onaangeroerde schatkamer. Het was in feite een woestenij die in de orde van de voorzienigheid wachtte op de magische invloed van een nieuw ras, doordrongen van de geest van een nieuwe beschaving.” Einde citaat.
En dan is er nog een laatste, vrij lang citaat uit een boek getiteld The Pulpit of the American Revolution, gepubliceerd door J. Wingate Thornton in 1860, iets minder dan een eeuw nadat we een soevereine natie werden en iets meer dan een eeuw geleden. In zijn voorwoord schrijft hij over wat hij politieke preken uit de periode van 1776 noemt. In dit voorwoord en in het boek zou je kunnen lezen dat deze man begreep dat het de prediking van de christelijke Bijbel was die niet alleen de basis legde voor de kerk in Amerika, maar ook voor het burgerlijk bestuur. Hetgeen waarover we al enkele weken met u hebben besproken.
Hier is het citaat uit zijn voorwoord, en onthoud dat dit oorspronkelijk in 1860 werd gepubliceerd. Hij geeft het de titel of ondertitel ‘politieke preken uit de periode van 1776’. Citaat: “Deze verzameling preken geeft voorbeelden van de politiek-theologische fase van het conflict om de Amerikaanse onafhankelijkheid, een fase die niet uniek was voor die periode. Er bestaat een natuurlijke en rechtvaardige unie van religieuze en burgerlijke raden, niet die externe alliantie van het gewaad en het zwaard, genaamd kerk en staat, maar de filosofische en diepere unie die God als opperste heerser erkent en die wordt geïllustreerd in deze bundel van toespraken en verkiezingspreken, een titel die in de juiste betekenis van het woord gelijkstaat aan politieke prediking. Er is ook een historisch verband dat eerder in de algemene stroming van de geschiedenis te vinden is dan in specifieke gevallen. Hierin kunnen we het principe of de vitale draad terugvinden die door onze eigen afzonderlijke annalen loopt sinds onze voorvaderen naar de nieuwe wereld kwamen, en die ook de vooruitgang van vrijheid en individuele rechten in New England.
New England heeft de trotse onderscheiding dat het zijn oorsprong kan herleiden tot puur morele en intellectuele oorzaken, een feit dat het karakter van zijn stichters en kolonisten vastlegt als verheven en verfijnd, niet als vernietigers van steden, provincies en rijken, maar als stichters van de beschaving in Amerika, zo dicht bij de wet van God als maar mogelijk is. Dat was de instructie van het algemene gerechtshof aan hun commissie van leken en geestelijken die was aangesteld om de wetten voor het gemenebest op te stellen. Hun eerste geschreven wetboek onder het handvest van 1629 werd opgesteld door een predikant. Zo bracht de kerkpolitiek van New England soortgelijke principes voort in de staat. De kerkbanken en de preekstoel waren opgeleid tot zelfbestuur.
Luister naar deze laatste zin. Ik ga voorlezen uit dit boek, The Pulpit of the American Revolution, oorspronkelijk gepubliceerd in 1860. De inhoud van de cursus ging over wat er in de Amerikaanse kerken gebeurde in de aanloop naar onze onafhankelijkheidsoorlog. Hij citeert John Quincy Adams door te zeggen dat de grootste glorie van de Amerikaanse Revolutie, aldus John Quincy Adams, was dat zij de principes van het burgerlijk bestuur en de principes van het christendom in een onlosmakelijke band met elkaar verbond. Einde citaat.
Hebben jullie gehoord wat Samuel Adams, held van de Amerikaanse Revolutie, zei over het ontstaan van Amerika als één natie? Ik citeer: “Het verbond de principes van het burgerlijk bestuur met de principes van het christendom in een onlosmakelijke band.” Einde citaat.
Geen enkel ander land in de geschiedenis is zoals Amerika, gegrondvest op Jezus Christus, de christelijke religie en de christelijke Bijbel.
