DE MENS WIL ZELF BESLISSEN WAT GOED EN FOUT IS
Verwennerij is tegenwoordig aan de orde van de dag. Wanneer de mens zich ongestraft voelt, wanneer hij zichzelf boven het oordeel verheven acht, kan hij schuldgevoelens uitschakelen. Schaf het geweten af en de morele wet is dodelijk gewond. Verontschuldig jezelf gewoon met toegeeflijkheid. Zonde [misdaad] is geen probleem als je je eigen rechter bent en de enige aan wie je verantwoording hoeft af te leggen. Het is een grote opluchting voor een zondaar om de autoriteit van God en Zijn bestaan uit zijn leven te verwijderen. Kerken helpen mensen vaak om dit te doen. Het is populair om te zeggen: Ik ben oké, jij bent oké. Wat voor jou verkeerd is, is misschien niet verkeerd voor mij. Wat vandaag goed is, is morgen misschien niet meer goed. De normen van de mens in de huidige samenleving zijn niet zoals de normen van God, die niet verandert. De mens heeft als wetgever chaos gecreëerd. Gods plan is orde, geen chaos. In de jaren vijftig en zestig hoorden we vaak de term ‘situatie-ethiek’ om de wetteloze mentaliteit te beschrijven. Met de verdere achteruitgang van de moraal in de afgelopen vier decennia is de samenleving gestopt met het gebruik van die term. Helaas heeft de huidige generatie niet meer het vermogen om zich te verhouden tot de inherente lelijkheid die slechts vier decennia geleden met die term werd geïmpliceerd. In navolging van dit patroon heeft ook de term ‘humanisme’ zijn lelijke connotatie verloren. Het lijkt erop dat de moderne mens denkt dat hij eindelijk tot zijn recht is gekomen. Nu, in dit tijdperk van ontdekkingen, heeft de mens zich van God bevrijd, zijn geweten uitgeschakeld en ontdekt dat hij kan doen wat hij wil. Hij kan de regels veranderen als hij dat wil. Hij kan zonder verwijten van de verboden vrucht eten. Hij kan zondigen en dat ‘creativiteit’ en ‘vrijheid’ noemen… Ja, zelfs ‘genade’. Hebben de kerken een lange weg afgelegd? Niet echt. In werkelijkheid zijn ze terug bij het scenario van Genesis 3:5. Sommige dingen veranderen gewoon niet.
De uitdrukkingen van onze cultuur zijn duidelijk: ‘zelfbewustzijn’, ‘zelfaanpassing’, ‘zelfactualisatie’ en nog meer ‘zelf, zelf, zelf’. Dat spreekt voor zich, toch? Het betekent allemaal ‘zelfverering’! Het wijst allemaal op de vergoddelijking van de geest van de mens en de afwijzing van de Heer en zijn wet. Dit omvat ook de afwijzing van Jezus Christus, in wie de volheid van de Godheid woont. Het omvat ook de afwijzing van de “geboden van God”.
De geest van de mens is dus de geest van wetteloosheid. Het is echte anarchie en het natuurlijke gevolg van zelfverering. Anarchie [afwijzing van God] begint in de kindertijd en ontwikkelt zich door het onderwijs in de kerk en op openbare scholen. Het vindt zijn thuisomgeving in de handel en het amusement van de moderne samenleving. Het ultieme hoogtepunt is in de regering, waar anarchie officieel is ingesteld als het Beest dat zich voordoet als een lam, maar spreekt als een draak. -[Openbaring 13:11]. Het ‘mysterie van wetteloosheid’ begint in het hart van een kind en groeit uit tot de geest van de natie. Zelfmacht is het beeld dat in elke wetgevende macht staat. Het ironische is dat ditzelfde beest, dat de belichaming is van anarchie en wetteloosheid, zelf het symbool is geworden van ‘recht en orde’. Maar die wet is meestal die van de mens, niet van God. Kerkelijke wetten en normen kunnen ook de ‘geboden van God’ vervangen, waardoor de kerk een god wordt; een god die niet aanbeden hoeft te worden. Als zo’n kerk zegt dat iemand onder hen opstandig of ontrouw is, moeten we onthouden dat we God moeten gehoorzamen, en niet de kerk, in alles wat eraan toegevoegd wordt of ertegenin gaat.
WETTELOOSHEID IS DE RELIGIE VAN ANARCHIE
Zelfmacht is de religie van de mensen van vandaag. Democratie is een van de namen ervan. Stemmen is een van de manieren om burgers bij hun misdaden te betrekken en algemene medeplichtigheid te creëren. Zelfverering is afgoderij in zijn ergste vorm, hoogontwikkeld en diep geworteld in trots. Egoïsme begint al in de jeugd. Zo zien we dat de wortels van wetteloosheid helemaal teruggaan tot de kindertijd. De dwaasheid die in het hart van een kind zit [Spreuken 22:15], zal, als ze niet uit het kind wordt verdreven, onvermijdelijk leiden tot wetteloosheid. De “tuchtroede” [shebet = scepter] of autoriteit in haar vele vormen is essentieel – het is GEEN optie – als we willen voorkomen dat onze kinderen verloren gaan door wetteloosheid. Tegenwoordig worden kinderen afgeschermd van Jezus’ roede van correctie, zelfs in de kerken waar sommigen wordt verteld dat slaan de geest van het kind zou kunnen breken. Dat is precies wat het zou moeten doen. Het is bedoeld om de aangeboren ‘geest van wetteloosheid’ uit te bannen. Het gaat er niet om dat je ze met een stok in elkaar slaat, maar om het zachtjes gebruiken van de stok van gezag om ze te leren onder het gezag van de Ene Wetgever te staan. Kinderen die de angst van abortus in de baarmoeder overleven, moeten nog meer angsten in de wereld doorstaan. Ze hebben een lange toekomst voor zich van mishandeling en misbruik door tv en openbare scholen, waar ze gedemoraliseerd, misleid en gehersenspoeld, zodat ze het Woord van de waarheid niet meer kunnen horen. Wetteloosheid wordt op openbare scholen geleerd, zowel in principe als in de praktijk. De kerken sluiten zich aan bij de scholen, kerken en de overheid bij het bevorderen van wetteloosheid, door te onderwijzen dat Jezus kwam om Zijn wet af te schaffen. Kinderen worden op alle fronten met deze dingen geconfronteerd.
De houding van kinderen in de moderne samenleving ten opzichte van wetteloosheid is nu als een schadelijk onkruid dat de harten en geesten van zowel kinderen als volwassenen heeft overgenomen. Het is zo dichtbegroeid dat de zaden van de waarheid niet kunnen ontkiemen en concurreren met het onkruid. Slechts weinigen van ons herinneren zich nog dat het ooit anders was.
Antinomianisme wordt nu als vanzelfsprekend beschouwd. Het is ‘normaal’ in de kerken van vandaag. Sterker nog, mensen die geloven in normen van goed en kwaad op basis van Gods wet worden gezien als ‘haatzaaiers’. Waarom? Omdat Gods wet mensen veroordeelt voor het doen van verkeerde dingen. Iemand veroordelen voor wat dan ook, vooral om redenen van immoraliteit, wordt in deze generatie ‘haat’ genoemd. De epidemie van wetteloosheid heeft moraliteit irrelevant gemaakt. En aangezien er geen manier is om moraliteit te definiëren zonder de wet, wordt iedereen die tegenwoordig immoreel gedrag afwijst, alleen maar gezien als een ‘hater’… een gemeen persoon die anderen veroordeelt zonder duidelijke reden. Ze zeggen: “Christenen haten homoseksuelen”, alleen maar omdat sommige ‘christenen’ zich uitspreken tegen wat in strijd is met Gods morele wetten.
De kerken zijn het er in grote lijnen over eens dat hun kudde het afwijzen van de ‘geboden van God’ moet tolereren en niet mag veroordelen, omdat hun versie van ‘liefde’ tolerantie is. Jezus was helemaal niet tolerant ten opzichte van zonde! De kerken zeggen het zo: ‘We mogen niet veroordelend zijn’. Ze vergeten dat ‘tolerantie’ de vijand van de waarheid is. Het is helemaal geen liefde.
DE MENS VERGODDELIJKT ZIJN WETTEN, NIET GODS WET
De gigantische groei-industrie van wetshandhaving heeft het concept van ‘wet’ volledig opgeslokt en gemonopoliseerd. De overheid, de politie en de rechtbanken definiëren nu strikt wat ‘wet’ en ‘wettigheid’ is. De wet is geworden wat zij zeggen dat het is, niet wat God zegt dat het is.
‘Wettigheid’, zoals dat nu gedefinieerd wordt, betekent zelfverering! Het wijst allemaal op de vergoddelijking van de rechtbanken. Het ironische hieraan is dat degenen die ‘wet’ definiëren, juist bestaan om hun scheppers [de centrale overheid] immuun te maken voor de wet. Aangezien de centrale overheid het toonbeeld is van anarchie en wetteloosheid, volgt daaruit dat ons ‘rechtsstelsel’ wetteloosheid op het hoogste niveau verdedigt. Wetteloosheid en anarchie zijn omgedoopt tot ‘regering’ en gelijkgesteld aan ‘recht en orde’. Om dat concept te laten werken, moet je elementen die elkaar uitsluiten mentaal met elkaar verzoenen. Daarvoor is meestal een advocaat of een predikant nodig. Jezus had zelfs in Zijn tijd al zulke problemen met religieuze juristen. En aangezien het grootste deel van de kerkelijke wereld precies dat probeert te doen, is het geen wonder dat het land zo gek is en zoveel ziekenhuizen voor geesteszieken heeft. Geen wonder dat de kerken leeglopen, omdat ze niet langer spreken met het gezag van de morele ‘geboden van God’. De meeste kerken werken samen met de staat.
Als je nadenkt over de ingewikkeldheid van het systeem, kun je verward en in de war raken. Hoe zijn we in vredesnaam van gezond verstand en een door God gegeven gezond verstand gekomen tot waar we nu zijn? Het moet gezegd worden dat de reis ongetwijfeld begon met de kerken die leerden dat Gods wet in Christus was afgeschaft. Wetteloosheid, in al zijn verschillende verschijningsvormen, is altijd dezelfde geest, of het nu in de kerk of in de staat is.
KERKEN VERGODDELIJKEN WETTELOOSHEID
Zelfs mensen die beweren ‘bijbelgelovigen’ te zijn, volgen de mode. Alle wetten worden nu ‘legalisme’ genoemd, zelfs de wet van Christus. Alle ‘legaliteit’ wordt als slecht beschouwd. Het maakt niet uit dat ‘wetteloosheid’ keer op keer wordt veroordeeld in Gods Woord. Er is hen verteld dat ‘wetteloosheid’ in de Bijbel oké is, en dat het goed is om vandaag de dag wetteloos te zijn. Ze zijn zelfs niet bang om onze Verlosser af te schilderen als de ultieme wetsovertreder. Jezus, zeggen ze, heeft de mens van de zonde gered door de wet die de zonde definieerde te vernietigen. Misschien is de ultieme belediging wel het verkondigen van wetteloosheid in de naam van Gods Zoon. Dergelijke kerken kunnen wel eens tempels van belediging voor Jezus zijn! Maar het simpele feit is dat de Jezus van de Heilige Bijbel geen overtreder van Gods wet was. Dat Hij de Joodse ‘geboden van mensen’ en tradities overtrad, is een andere kwestie, omdat dit door mensen gemaakte toevoegingen aan Gods wet waren. Hij overtrad deze inderdaad en zei: “Hebben jullie niet gelezen wat er geschreven staat”, waarbij Hij verwees naar het gezag van het Oude Testament. Maar Jezus heeft nooit iemand geleerd om “de geboden van God” te overtreden of te negeren.
Integendeel, Hij zei:
Matt 5:17 Denk niet dat ik gekomen ben om de wet of de profeten te vernietigen: ik ben niet gekomen om te vernietigen, maar om te vervullen. Want voorwaar, ik zeg u: totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er geen jota of tittel van de wet voorbijgaan, totdat alles vervuld is. Wie dus een van deze kleinste geboden overtreedt en de mensen zo onderwijst, zal de kleinste worden genoemd in het koninkrijk der hemelen; maar wie ze doet en onderwijst, zal groot worden genoemd in het koninkrijk der hemelen. Jezus veroordeelde de poging van de mens om de morele geboden af te schaffen. Toch zeggen kerkgangers die beweren dat Jezus alle geboden heeft afgeschaft, in één adem dat Jezus de grootste is in het Koninkrijk. Klopt dat? Stel je een Koninkrijk zonder wetten voor. Jezus vergeeft zonden. Het vergeven van zonden maakt de wet niet ongedaan, maar bevestigt juist de wet. Maar volgens de Bijbelse definitie kan er geen zonde zijn zonder wet. Als er geen wet is, kan er ook niets zijn om je van te bekeren.
1 Johannes 3:4-5 Ieder die zondigt, overtreedt ook de wet, want zonde is overtreding van de wet. En jullie weten dat Hij verschenen is om onze zonden weg te nemen; [NIET DE WET WEG TE NEMEN] en in Hem is geen zonde.
1 Johannes 2:3-4 En hieraan weten wij dat wij Hem kennen, als wij Zijn geboden bewaren. Wie zegt: Ik ken Hem, en Zijn geboden niet bewaart, is een leugenaar, en de waarheid is niet in hem.
Veel kerken moeten dan leugenaars zijn!
ER KAN GEEN VRIJHEID ZIJN BUITEN DE WET
Vrijheid is je onderwerpen aan de bescherming van de wet. Mensen kunnen zich niet verhouden tot vrijheid zonder deze te begrijpen en zonder te begrijpen wat het effect ervan op mensen is. Om vrijheid te begrijpen, moet men eerst de wet begrijpen. Vrijheid kan niet worden gehandhaafd in een samenleving zonder morele en ethische normen. Om morele en ethische normen te laten bestaan, moeten ze worden gedefinieerd. Zonder rechtsbeginselen kunnen ze niet worden gedefinieerd. Of je het nu leuk vindt of niet, dit is een feit. Kerkgangers [die beweren christenen te zijn] zullen enerzijds beweren dat het christendom staat voor morele en ethische normen. Anderzijds zullen ze beweren dat Jezus Gods wet heeft afgeschaft. Hun idee van wetteloze moraliteit is onzinnig en onbijbels. Deze generatie vliegt blind door de wolken, zonder navigatie-instrumenten. Mensen hebben niet altijd blind gevlogen. De kerken toonden ooit een beetje leiderschap, maar deze generatie kerkgangers heeft geen ambitie om leiding te geven. De reden hiervoor is dat ze niet weten wat beter en hoger is. Het onderwijzen van Gods normen bestaat tegenwoordig bijna niet meer. Het onderwijzen dat God de wettelozen zal vernietigen met de helderheid van Zijn komst is absoluut uit den boze. In plaats daarvan onderwijzen ze “eeuwige zekerheid”.
Jezus werpt licht op de wet en brengt vergeving.
Toen Jezus in het vlees op aarde rondliep, bestond het volk van Judea uit een minderheid van Israëlieten en een meerderheid van Edomieten, Kanaänieten, Babyloniërs en andere niet-Israëlieten. Het combineerde de Israëlitische cultuur met de Babylonische cultuur [Babylon werd nog steeds vereerd als hun spirituele moeder]. Het bevatte delen van de Bijbel en delen van de tradities van Babylon. Het was een duister systeem met een lichtstraal die erdoorheen scheen. Die lichtstraal was het minderheidsdeel dat delen van de Heilige Schrift vertegenwoordigde die nog niet verloren waren gegaan of verward waren geraakt door de Joods-Babylonische religie en politiek. In dit systeem kwam Jezus, de Zoon van God. Hij liet zien dat er in hun eigen documenten en profetieën leringen stonden die naar Hem wezen. Hij liet het licht op hen schijnen en enkelen accepteerden het. Uiteindelijk accepteerden sommige echte Israëlieten het evangelie. De niet-Israëlieten [de meerderheid] konden dat niet, omdat het hun niet gegeven was om de mysteries van het Koninkrijk der Hemelen te begrijpen [Matt. 13:11]. De Israëlitische schapen die de roep van de Herder hoorden, werden al snel door religieuze vervolging uit Judea verdreven.
Johannes 1:9-11 [Dat] was het ware Licht, dat ieder mens verlicht die in de wereld komt. Hij was in de wereld, en de wereld is door Hem gemaakt, en de wereld kende Hem niet. Hij kwam tot de zijnen, en de zijnen hebben Hem niet aangenomen.
Jezus kwam “tot de zijnen”, tot zijn eigen gebied en tot zijn eigen volk. “Ieder mens” betekent hier ieder mens in de context van de zijnen, niet ieder mens in de wereld. Kerken zullen deze context ook niet accepteren.
Johannes 5:39 Onderzoekt de Schriften, want gij meent daarin eeuwig leven te hebben, en zij zijn het die van Mij getuigen. En gij wilt niet tot Mij komen, opdat gij het leven moogt hebben.
Jezus zei tegen deze groep dat Hij wist dat ze de liefde van God niet in zich hadden, omdat ze de ‘geboden van God’ niet hielden. Dit is belangrijk om te begrijpen. Ze waren zelfingenomen en wilden niet naar Jezus komen om vergeving te vragen. Zonde was voor hen het overtreden van de ‘geboden van mensen’.
Het komt zelden voor dat iemand naar vrijheid streeft zonder te weten dat die mogelijkheid bestaat. Zonder er op zijn minst een voorproefje van te hebben gehad, kunnen mensen zich over het algemeen niet verhouden tot de vreugde van vrijheid, of tot het nadeel van het ontbreken daarvan. Als een onheilige drie-eenheid kunnen politici, priesters en predikers het licht afwijzen omdat ze duisternis nodig hebben om hun handel te drijven.
“WERKELIJK VRIJ” ZIJN IS VRIJ ZIJN VAN STRAF, NIET VAN WETTEN
Er kan geen vrijheid bestaan buiten de wet, dat wil zeggen Gods wet. Om vrijheid te begrijpen, moet men eerst echt geloven dat het belangrijk is. Mensen die vrijheid als een academisch onderwerp beschouwen, zullen het nooit begrijpen. Alleen mensen die er in het echte leven mee te maken hebben, kunnen vrijheid begrijpen. Soms moeten mensen hun vrijheid verliezen om gemotiveerd te raken om erover te leren. God sta ons bij als we geen visie hebben! Kerken snappen vrijheid meestal niet. Jezus zei: “Als de Zoon je vrij maakt, dan ben je echt vrij”. De vrijheid die Jezus voor Zijn volk heeft gekocht, is vrijheid van de schuld en de straf voor het overtreden van Gods wetten, niet van het niet hoeven gehoorzamen. Anders zou er geen zoiets bestaan als zonde of berouw. Zoals Paulus zei: “Zullen we zondigen opdat de genade overvloedig zal zijn? Dat nooit!” Sommigen zeiden dit zelfs in de tijd van Paulus, en de meeste kerken leren hun kudde vandaag de dag dat ze kunnen blijven zondigen opdat de genade overvloedig zal zijn.
WORDEN DE KERKEN ONZE “SATANS” (TEGENSTANDERS)?
In de KJV komt het woord “leer” 45 keer voor. We moeten ze allemaal lezen en begrijpen en snappen waar Jezus het verschil aangeeft tussen Zijn leer en die van de religieuze mensen. We hebben een vrijheidsprobleem in dit land. Bijna iedereen zal het daarmee eens zijn. Ons vrijheidsprobleem is een gevolg van wetteloosheid. En ons wetteloosheidsprobleem is een gevolg van onze meest fundamentele afgoderij, zelfverering. Het meest fundamentele probleem van de mensheid [zelfverering] werd aangepakt door het woord van God, gebaseerd op de wet. Maar er gebeurde iets. Gods woord leek niet krachtig genoeg om het probleem aan te pakken. Waarom? Omdat theologen, in overeenstemming met politici, het veranderden en de mens slechte theologie gaven. Door het invoegen van de verkeerde uitgangspunten aan het begin van hun leer, zorgden zij ervoor dat er alleen verkeerde conclusies konden worden getrokken. Het vermogen van de Bijbel om ons de waarheid te tonen werd afgesneden door de samenzwering van de kerk en de staat. Zonder waarheid kunnen we niet vrij zijn. Slechte theologie en slechte ‘versies’ van de Bijbel liggen ten grondslag aan alle problemen van ons volk! De kerken zijn dus verantwoordelijk voor deze problemen, omdat ze de waarheid die godsvrucht nastreeft [Titus 1:1] niet willen accepteren en deze beperken tot Gods uitverkorenen. Ze bedriegen door de waarheid te vertellen over de ‘geboden van God’.
Ef. 4:14 Opdat wij [voortaan] niet meer kinderen zijn, heen en weer geslingerd en meegesleept door elke wind van leer, door de bedrieglijkheid van mensen, en door sluwe bedrog, waardoor zij op de loer liggen om ons te misleiden;
We worden gewaarschuwd voor degenen die op de loer liggen om ons te misleiden en dat er valse profeten onder ons zullen zijn. Dit is een realiteit. De meeste kerken zijn onze bedriegers geworden. Op dit gebied zijn zij, als tegenstanders, onze satans! Zij leren kinderen vanaf jonge leeftijd dat het doel van het christendom is om toegang te krijgen tot de ‘hemel’. Sommige kerken leren een alternatief voor de ‘hemel’ door deze te vervangen door een ander ‘toekomstig koninkrijk’. Dit dient hetzelfde doel. Of het nu gaat om een ‘hemel’ in de ruimte of een ‘toekomstig koninkrijk’ dat uit de lucht komt vallen om hier op aarde te worden opgericht, de theologische gevolgen zijn hetzelfde. Het is ‘futuristisch escapisme’. Het ogenschijnlijke doel van de kerken is om de mens een ticket te bezorgen waarmee hij de poorten van een toekomstig, buitenaards bestaan kan binnengaan. Deze visie gaat volledig voorbij aan het feit dat God met de mens communiceerde om hem te leren hoe hij in dit leven op deze planeet moet leven. Dit is waar het Koninkrijk van God zal worden gevestigd. “Wij zullen met Hem op aarde regeren”, wordt ons in de Schrift verteld! De Bijbel is een plan voor het leven – geen plan om te ontsnappen. [De ‘Opname’-leer is een ontsnappingsmechanisme. God heeft de mens nooit een plan gegeven om in deze zin te ontsnappen]. De ontsnapping die Zijn volk wordt aangeboden, is ontsnapping aan de verdoemenis van de hel – [Matt. 23:33, Lucas 21:36, Rom. 2:3, Heb. 3:3, Heb. 12:25]. Deze verwijzingen hebben betrekking op de gevolgen van een verkeerd leven in dit leven. Het gaat om “ontsnappen aan de komende toorn” en hoe dat te doen.
Jezus zei: “Blijf bezig tot ik kom.” “Bezig blijven” is “pragmateuomai”, wat betekent dat we ons op een praktische manier moeten bezighouden. Als je je studie van de Bijbel begint met het idee dat God zijn Woord aan de mens gaf om hem te laten zien hoe hij aan de aarde en dit leven kan ontsnappen, dan kom je tot verkeerde conclusies. Verkeerde ideeën leiden tot verkeerde conclusies. Je zult merken dat je gedwongen wordt om de gekunstelde verklaringen van ‘deskundigen’ te accepteren, die de waarheid op slinkse wijze omzeilen en hun eigen agenda’s bevorderen. Met een verkeerde premisse blijft de Bijbel een mysterie voor de lezer. Verklaringen worden puur speculatief. Men accepteert of verwerpt ze uitsluitend op basis van hoe gezaghebbend de spreker klinkt – niet op basis van bewijs of redenering van welke aard dan ook. Het wordt een vertrouwensspel dat een hoop verwarrende en tegenstrijdige doctrines oplevert. Volgens het plan keren kerkelijke fabels, net als joodse fabels, zich af van de waarheid [zie Titus 1:14].
Was het altijd al zo? Zoals een oud lied over gratis genade zegt:
Door Gods woord leerde ik mijn zonde kennen.
Toen beefde ik voor de wet die ik had verworpen.
Totdat mijn schuldige ziel zich smekend wendde tot Golgotha.
De genade was groot en de vergeving was gratis, de vergeving werd mij vermenigvuldigd.
Daar vond mijn bezwaarde ziel vrijheid, op Golgotha.
Het is tegenwoordig niet gebruikelijk om van mensen te verwachten dat ze beven voor de “geboden van God”. Zelfs als er geen vrees voor God in hen is, zeggen de kerken tegenwoordig: “Heb hen gewoon lief”.
Ezra 10:3 En van hen die beven voor het gebod van onze God; en laat het gebeuren volgens de wet
Jesaja 66:5 Hoor het woord van de Heer, gij die beeft voor zijn woord.
HET IS WAAR DAT DE WET NIET KAN RECHTVAARDIGEN
De theoloog ziet zijn kans ontstaan uit de daaropvolgende verwarring. ” Als het doel is om in de hemel te komen, wat voor nut heeft de wet dan?”, vraagt de theoloog.
Galaten 2:16 Wetende dat een mens niet gerechtvaardigd wordt door de werken der wet, maar door het geloof van Jezus Christus, hebben ook wij in Jezus Christus geloofd, opdat wij gerechtvaardigd zouden worden door het geloof van Christus, en niet door de werken der wet; want door de werken der wet zal geen vlees gerechtvaardigd worden.
“Aha! Daar heb je het!” zegt hij. “De wet kan niemand rechtvaardigen. Daarom kan ze ook niemand in de hemel brengen.” En omdat de kerkelijke wereld gelooft dat het enige doel van alle religie en alle geschriften is om mensen in de hemel te brengen, zitten ze met een raar probleem. Het probleem is dat de wet als nutteloos wordt gezien, maar toch van God komt. Dit zorgt voor een duidelijk conflict. Het feit dat de wet een belangrijke rol speelde in het Oude Testament staat buiten kijf. Maar de ‘geboden van God’ komen ook in het Nieuwe Testament voor. De morele wet is er; God heeft die gegeven. Toch wordt die als nutteloos gezien. Wat kan ermee gedaan worden? Om dit op te lossen, zeggen ze dat de wet van God alleen voor Israël als natie gold, maar niet voor wat zij ten onrechte identificeren en toepassen als ‘de kerk’. Als de wet mensen nooit in de hemel kan brengen, wat kunnen de kerken er dan mee doen? Ze moeten een oplossing bedenken. Het belachelijke, door de kerk gecreëerde scenario speelt zich af wanneer Jezus naar Jeruzalem komt, waar de kerken ons vertellen dat de wet van het Oude Verbond nog steeds werd nageleefd [wat echt niet zo was]. Wat er werd onderwezen waren de Babylonische tradities, en dit waren de ‘geboden van mensen’ waar Jezus zich tegen uitsprak, niet de ‘geboden van God’. De kerken denken dat Jezus verkondigde dat iedereen die naar de hemel wilde, het nastreven van de wet moest opgeven en zich door de kerk moest laten ‘redden’ door de ‘genade’, het ‘geloof’ en het gezag dat Jezus aan de kerk had gegeven. Verlossing kwam via de kerk, de priester, het altaar, het doopvont, het lidmaatschap van de kerk of de ‘normen’ van de kerk. Steun de kerk, vergeet de morele wet, en als je sterft, neem je de sleutels van de hemelpoort mee; dit is één grote leugen.
De enige conclusie die overblijft voor de miljoenen mensen die kerkgangers zijn geworden, is dat het enige dat kan worden gered uit die negenendertig boeken van het Oude Testament, en alle geschiedenis die ze vertegenwoordigen, ‘voorbeelden’ zijn van hoe je NIET in de hemel komt. Afgezien daarvan hebben ze geen autoriteit of verdienste. Maar Jezus en Paulus baseerden hun argumenten op deze voorbeelden uit het Oude Testament, en Paulus zegt:
1 Kor. 10:11 Al deze dingen zijn hun overkomen als voorbeelden [d.w.z. voorbeelden of patronen] en zij zijn geschreven tot waarschuwing voor ons, op wie het einde der tijden is gekomen. Deze voorbeelden of patronen uit het Oude Testament hebben geen nut tenzij er aandacht aan wordt besteed. Jezus zei dat als we Mozes en de profeten niet geloofden, we Zijn woorden niet zouden kunnen begrijpen. Maar wie gelooft Jezus vandaag de dag nog op dit punt? Hoe meer theologen over hun ideeën discussiëren, hoe hoger de waanzinindex stijgt. Meedoen aan de discussie is als zwemmen in een draaikolk. Het enige verstandige wat je kunt doen, is uit het water blijven. Of als je al in het water bent, kom er dan uit en begin naar de top van de berg te klimmen. Alleen door terug te keren naar het oorspronkelijke uitgangspunt kan de fout worden aangepakt.
Wat als het doel niet echt was om aan deze aarde te ontsnappen en ‘naar de hemel te gaan’???!!!
Wat als het doel was om rechtvaardig op aarde te leven, vrij van schuld en op zoek naar zekerheid over je keuze en roeping???!!!
Als het doel anders was, zou dat een ander paradigma opleveren: een andere manier om het probleem van de mens te interpreteren en een andere manier om Gods Woord te benaderen. Daarin ligt het antwoord!
HET BIJBELSE PARADIGMA
Als de meeste kerken hun leden al die jaren de verkeerde basisgedachte hebben bijgebracht, is het geen wonder dat kerkgangers tot verkeerde conclusies zijn gekomen. Daarom hebben kerkgangers een nieuwe basisgedachte nodig; een juist paradigma. Wat als de uitdaging voor de mens niet is hoe hij in de hemel kan komen, maar hoe hij hier OP AARDE moet leven? In dat geval zouden we kunnen redeneren dat een liefhebbende God de mens wetten zou geven om hem te laten zien hoe hij hier, op aarde, moet leven en gezegend kan worden. Met die gedachte kunnen we misschien het juiste doel van de wet zien. De morele wet is bedoeld om mensen te helpen OP AARDE te leven, in plaats van aan de aarde te ontsnappen. Het is bedoeld om hen op aarde te beschermen, zodat de verlosten hun bestemming kunnen vervullen. De Vader vergeeft de mens door het offer van Jezus. Dat is genade, want vergeving is geen functie van de wet.
Gal 2:21 Ik maak de genade van God niet ongeldig, want als gerechtigheid door de wet komt, dan is Christus tevergeefs gestorven.
Hier zien we het verschil tussen de morele wet en de offerwet. De offerwet is hier de context.
De Oude Testamentische offerwet kan niemand vergeven. Die wet kan geen gerechtigheid brengen. Jezus is onze gerechtigheid. Er wordt ons verteld: Als gerechtigheid door de wet komt, dan is Christus voor niets gestorven. Vanwege onze tekortkomingen is de offerwet onze leermeester om ons tot Christus te brengen. Jezus is de gerechtigheid die buiten de wet om wordt geopenbaard [Rom. 3:21]. Niemand kan tot God komen door de offerwet te houden, maar door bekering en geloof in het verzoenende offer van Jezus. Dit is de nieuwe en levende weg om het heiligdom binnen te gaan – [Heb. 10:20].
Handelingen 26:20 Dat zij zich zouden bekeren en zich tot God zouden wenden, en werken zouden doen die passen bij bekering. Wat, werken doen? “God verhoede het”, zeggen de kerken!
Bekering houdt een ommekeer en een verandering van richting in, van het overtreden van Gods morele wet naar de vastberadenheid om die te houden. Als we dan wandelen in het licht, zoals Hij in het licht is, dan bedekt het bloed van Jezus ons van alle zonde [1 Joh. 1]. Het bloed bedekt ons niet op een andere manier, ook al zeggen kerken dat wandelen in het licht en gehoorzaamheid “werken” zijn. De Geest van God leidt ons niet buiten het Woord van God. Gehoorzaamheid aan God wordt gedreven door geloof in Gods liefde en genade. Het is een reactie op liefde. Wet zonder liefde is de ‘letter’. Gehoorzaamheid die voortkomt uit de wet van het geloof sluit alle opschepperij uit – [Rom. 9:32]. Het geloof in Jezus komt op de eerste plaats.
Titus 3:8. Dit is een betrouwbaar gezegde, en ik wil dat je deze dingen voortdurend bevestigt, opdat zij die in God geloven, zorgvuldig zijn om goede werken te doen. Deze dingen zijn goed en nuttig voor de mensen.
Het is de wet die ons naar Jezus wijst en ons laat zien dat we vergeving nodig hebben. De morele wet definieert goed en kwaad. Het verandert niet de aard van de mens. De Geest van God verandert de aard van de mens. De wet kan dat niet doen, en was ook nooit bedoeld om dat te doen. De wet werd aan de mens gegeven, niet om zijn aard te veranderen of hem van zijn zonden te verlossen, maar om zijn geweten te leiden en te besturen, dat op zijn beurt zijn aard leidt en bestuurt, en hem van zonden afhoudt. Jezus geeft de gerechtvaardigde mens de Heilige Geest, die zijn aard ombuigt door hem een nieuw geweten te geven. Het nieuwe geweten regelt zijn aard door onderscheid te maken tussen goed en kwaad, tussen wat gezond is en wat destructief is. Al snel begint de essentie van zijn aard zich te ontwikkelen tot een kneedbaar vat voor gebruik door de Heer. Dit kan niet zonder wedergeboorte door de Geest, maar ook niet zonder een routekaart die de nieuwe Geest kan volgen. Deze routekaart is het “Er staat geschreven” in het Oude Testament waar Jezus naar verwees. Het “Maar ik zeg u” van de Bergrede versterkt de Wet door te zeggen dat een gedachte even slecht is als een daad.
