De verborgen opname van de “Ekklesia”

Het Lichaam van Jezus Christus

Inleiding

Er heerst vandaag de dag een grote onzekerheid onder de kinderen Gods aangaande de Wederkomst van Christus en in welk tijdsverband deze heerlijke gebeurtenis staat met betrekking tot de opname en de verdrukking. Zullen de Christelijke gelovigen door de Heer worden opgenomen en met Hem in de Hemel zijn nog vóór de grote verdrukking op aarde komt, en als die voorbij is weer samen met Hem terugkeren bij Zijn wederkomst, of zullen zij door de grote verdrukking gaan en daarna opgenomen worden om Hem tegemoet te gaan in de lucht, terwijl Hij neerdaalt om op aarde te komen regeren?

Het ontstaan van ideeën over de geheime opname

De eerste beschouwing laat zien dat er twee fasen in de wederkomst moeten zijn t.w. één geheime komst van de Heer om de heiligen mee te nemen en dan één openlijke komst naar de aarde, samen met de opgenomen heiligen. Nergens in de Schrift is enige bevestiging te vinden voor zo’n theorie.

Gezaghebbende geschiedschrijvers vermelden dat er 10.000.000 Christenen de marteldood zijn gestorven gedurende het tijdperk van het HEIDENS-ROMEINSE RIJK. Dat wil zeggen tijdens de eerste drie en een halve eeuw van de Christelijke jaartelling, tot aan de bekering van de Romeinse keizer Constantijn. De afschuwelijke wreedheden tegenover de Christenen begaan in deze periode, worden ver overschaduwd door de slachting die onder hen is aangericht tijdens het bewind van de Rooms Katholieke kerk, 1260 jaar lang – vanaf 606 tot 1866 nC.

Er is uitgerekend dat als direct gevolg van de vervolging van de Protestanten door de kerk van Rome, zo’n 50.000.000 mensen het leven verloren. Velen op een afschuwelijke manier. Wij leren vandaag nog in onze geschiedenislessen over de Inquisitie met zijn martelwerktuigen en zijn rechtbanken. Hoe Protestanten op wrede wijze werden gedwongen hun geloof te verloochenen en terug te keren tot de Moederkerk. Het is voorgekomen dat mannen, vrouwen en kinderen van een heel dorp door de soldaten van de Roomse kerk aan het zwaard werden geregen, niemand werd in leven gelaten. De Batholomeüsnacht en de vlucht van de Hugenoten uit Frankrijk is onderdeel geworden van de geschiedenis van Zuid-Afrika. De kerk van Rome zou vandaag de dag, als het in haar macht lag, weer hetzelfde doen. Nog slechts enkele jaren geleden zijn mensen in Zuid-Amerika door de Roomse kerk om hun Protestantse geloof om het leven gebracht.

Deze verschrikkelijke wreedheden hebben de oude Hervormers en hun voorgangers de ogen doen opengaan. Zij hebben met hun vinger naar de PAUS VAN ROME gewezen en gezegd: “Daar is de ‘man van zonde’ van 2 Thessalonicenzen, de anti- christ.

Laten wij het Woord van God wat nader bekijken. In de eerste plaats moeten wij voor ogen houden dat in die tijd (54 nC) de jonge Kerk van Christus onder de wrede Romeinse keizers al door een periode van intens martelaarschap was gegaan. Talloze gelovigen waren al ten prooi gevallen aan de leeuwen in de arena en hun met pek ingesmeerde lichamen hebben als fakkel gediend om de feestterreinen van het volk te verlichten. Juist zij hebben intens uitgekeken naar de wederkomst van onze Here Jezus. Het was ook de hoop en verwachting van de eerste Christenen dat Jezus in hun tijd zou terugkomen. Paulus heeft toen de woorden van 2 Tessalonicensen 2 aan hen geschreven om hen erop te wijzen dat er eerst bepaalde dingen moesten gebeuren, voordat de wederkomst van de Here Jezus zou plaatsvinden en ‘onze vereniging met Hem’ (vers 1). Waar kan men een grotere afval van het oude Christelijke geloof gewaarworden dan na de bekering van keizer Constantijn. De donkkeren middeleeuwen waren een direct resultaat en wij plukken nog steeds de vruchten daarvan. Het is tegen deze afval dat Paulus heeft gewaarschuwd:

2 Tessalonicensen 2:3-4. “Laat niemand u misleiden, op welke wijze ook, want eerst moet de afval komen en de mens der wetteloosheid zich openbaren, de zoon des verderfs, de tegenstander die zich verheft tegen al wat God of voorwerp van verering heet, zodat hij zich in de tempel Gods zet, om aan zich te laten zien dat hij een god is.”

Die mens van zonde, zoon van het verderf, de tegenstander is niemand anders dan de PAUS. Paulus spreekt niet van een individu, maar van een stelsel, niet een politiek maar een godsdienstig stelsel wat zich zal handhaven vanaf Paulus’ tijd tot de wederkomst van Christus. Hij zit in de tempel van God om te laten zien dat hij een god is (vers 4). Hij is dus niet een godloochenaar. De paus is nog steeds hoofd van de Roomse kerk. De plaatsvervanger van Christus op aarde met macht – volgens zijn zeggen – om zonden te vergeven. Een van zijn titels is ‘my Lord God the Pope’. Zijn ‘kroon’ bestaat uit drie delen die staan voor de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Vergelijk dit met Daniël 7:25. “Hij zal woorden spreken tegen de Allerhoogste, en de Heiligen des Allerhoogsten te gronde richten; hij zal er op uit zijn tijden en wet te veranderen, en zij zullen in zijn macht gegeven worden voor een tijd en tijden en een halve tijd.”

De Roomse kerk heeft het vierde rijk van Daniël – wat stond voor het Romeinse rijk – voor de duur van 1260 jaar, van 606-1866, van hun overgenomen en absolute politieke macht uitgeoefend (3½ tijd = 3½ x 360 = 1260 jaar).

Het woord ‘anti’ in Grieks betekent ‘tegen’ of ‘in de plaats van’ en dat is precies wat de paus zegt dat hij is: de plaatsvervanger van Christus op aarde. In het Engels: the vicar of Christ. In Latijn: VICARIVS FILII DEI. Openbaring 13:18 zegt dat het getal van het beest het getal van een mens is en dat zijn getal 666 is. Vers 17 zegt dat zijn naam een getal is. Vers 18 zegt dat wie verstand heeft het getal van het beest kan berekenen. Wij doen dit als volgt:

V I  C  A R I V S    F I L  I I     D  E I

5 1 100 . . 1 5 .    . 1 50 1 1    500 . 1   =  666

Verdere kenmerken van het beest uit Openbaring 13:3-7 zijn:

Openbaring 13:3 -En de gehele aarde ging het beest met verbazing achterna;  Openbaring 13:4 -In die 1260 jaar durfde niemand met de paus een oorlog te beginnen; Openbaring 3:5 -En het beest deed dit 42 maanden lang (42×30=1260 dagen d.w.z. jaren, volgens Ezechiël .4:6 een dag voor een jaar). De verschillende decreten van de paus. Zijn stelling dat hij de plaatsvervanger is van Christus op aarde. Dat hij macht heeft om zonden te vergeven. Dat zijn uitspraken onfeilbaar zijn. Dat Maria zonder erfzonde is en ook opgenomen in de hemel. Zijn dit geen grote woorden en godslastering?

Openbaring 13:6-Het beest lastert tegen God en Zijn naam. Dit heeft de paus gedaan door zich gelijk aan Christus te stellen. Het beest lastert tegen de tabernakel van God; Openbaring 13:7-Het beest voert oorlog tegen de heiligen (50.000.000 martelaren).

2 Tessalonicensen 2:5. “Herinnert gij u niet, dat ik toen ik nog bij u was, u dit meermalen heb gezegd?”.

Paulus kon niet alles op schrift stellen, want er was altijd het gevaar dat zijn brieven onderschept en aan de keizer voorgelegd zouden worden. Hij herinnert hen er dus aan wat hij hun mondeling meegedeeld heeft.

2 Tessalonicensen 2:6. “En gij weet thans wel, wat hem weerhoudt, totdat hij zich openbaart op zijn tijd.”|

De geschiedenis leert ons dat niet lang na de val van het heidense Romeinse rijk, de Roomse kerk is ontstaan met de paus aan het hoofd, die zelfs een nog grotere politieke macht uitoefende dan de keizers. Maar omdat deze in de gedaante van het Christelijk geloof verscheen, kon hij niet eerder openbaar worden dan nadat de keizers van het toneel waren verdwenen.

Uit de geschriften van de vroege kerkvaders en de geschiedkundigen van de eerste vier eeuwen van de Christelijke bedeling blijkt duidelijk dat de machten die de gelovigen aan een menselijk gezag op aarde wilden onderwerpen, reeds aan het werk waren. Zodra de keizer zijn gezag verloor en van het toneel verdween, kreeg de paus de kans om zijn macht te ontplooien. De verhinderende macht was dus de keizer en niet de Heilige Geest zoals voorstanders van de ‘geheime opname’ beweren.

Is het niet de Heilige Geest die de wereld moet overtuigen van zonde en gerechtigheid en van oordeel? (Johannes 16:7-14). Hoe zou er dan bekering kunnen plaatsvinden gedurende de drie en een half jaar van de zogenaamde grote verdrukking, als de Kerk en de Heilige Geest van de aarde zijn weggenomen? “Want de geheimenis der wetteloosheid” (vers 7) die al in Paulus’ tijd “in werking” was, is de geest die het pausdom voortgebracht heeft, de geest van de antichrist, namelijk Satan, die komt als een engel des lichts, als een wolf in schaapskleren. In de middeleeuwen heeft de Roomse kerk allerhande valse ‘wonderwerken’ verricht om de ongeletterde, bijgelovige massa te misleiden, zoals wordt gezegd in 2 Tessalonicensen 2:9,10. En dit is wat de oude Hervormers en hun vrome voorgangers goed hebben gezien. Zij hebben met hun vinger naar de paus gewezen en gezegd: “Daar is het beest, de man van zonde.” Om nu zand in de ogen van deze Godsmannen te strooien, heeft de Jezuïtische priester Ribera in het jaar 1558 de theorie ontworpen van een verschrikkelijke godslasteraar die aan het einde als een individu met grote macht te voorschijn zal komen. Hij zal dan, volgens Ribera, 1260 dagen regeren en eerst dan zal het boek Openbaring, hoofdstuk 4-22, in vervulling gaan. De Hervormers hebben zich echter niet laten misleiden en deze theorie als een pauselijke zet ontmaskerd. In de daarop volgende 200 jaar is het in de vergetelheid geraakt.

Omstreeks 1826 heeft Dr. S. R. Maitland, bibliothecaris van de Aartsbisschop van Canterbury, deze Jezuïtische waanvoorstelling opgediept, door Edward Erving laten vertalen en publiceren. De theorie is bekend geworden als de futuristische vertolking van de profetieën en door enkelen als waarheidsgetrouw aanvaard. J. N. Darby, de stichter van de Plymouth Brethren heeft voor verdere verspreiding gezorgd.

1e. Tweehonderd jaar nadat Ribera zijn profetische uitleg had gegeven, introduceerde een andere schrijver, Manuel de Lacunza, voor het eerst de voorstelling van de verborgen opname, die plaats zou hebben in de eerste etappe van de Wederkomst des Heren. Hiermee werd voor het eest in de geschiedenis van de Christelijke kerk de leer van de verborgen opname en de twee etappes van de Wederkomst des Heren onderwezen. Lacuna stierf in 1801.

2e. Vijfentwintig jaar later begon in de jaren 1826-30, een groep van Protestantse predikanten, waaronder Darby, Maitland en Irwing, de standpunten van Ribera en Lacunza te onderzoeken. Zij aanvaardden zowel Ribera’s futuristische ideeën, als Lacunza’s standpunt ten opzichte van een verborgen opname en de twee etappes van de wederkomst van Christus. Dit vond plaats in een serie conferenties, bekend onder de naam van “Albury Park Conferences” en resulteerde in drie boekwerken, genaamd “Dialogues on Profecy”, waarin zij het futuristisch standpunt verdedigen.

3e. In 1830 werd in Schotland de zogenaamde “Paisley Society for the Investigation of Profecy” gesticht en in Engeland een gelijksoortige organisatie. Ook zij propageerden de leer van de verborgen opname. Aldus vond de futuristische interpretatie haar oorsprong. In Amerika werd het futurisme eerst 25 jaar later onderwezen.

Om nu hun interpretatie te laten kloppen met Daniël 9 en de 70 weken of 490 dagen = 490 jaren, is de laatste week losgekoppeld van de vorige 69 weken en is er een opening gemaakt van 2000 jaar (de periode tussen de eerste en de tweede komst van Jezus). Deze opening is bekend geworden als de “Great Parenthesis” of de “Gap Theory”, waarin het profetisch horloge zou stilstaan. Sinds die tijd (1830) is dit idee als een bosbrand onder de vele bewegingen verspreid en als waarheid aanvaard. Slechts weinigen weten dat dit verhaal van Roomse oorsprong is en bedoeld om de Hervormers zand in de ogen te strooien, zodat zij in de paus niet de “mens van zonde” van 2 Tessalonicensen  zouden herkennen.

Wij zien de uitleg echter volgens de Historische Interpretatie van de Profetieën van de 70 weken van Daniël door ze bij elkaar te houden en dat die 70 weken voltooid zijn met de doop van onze Here Jezus, Zijn dood en opstanding, de steniging van Stefanus en Petrus’ prediking in het huis van Cornelius (studie ‘Daniëls 70e week). Deze wijze van interpreteren van de Schrift was altijd die van de martelaren, Godsmannen die het door de eeuwen heen zo gezien hebben t.w. John Wyclif, bisschop J.C.Rule, Maarten Luther, Johannes Calvijn, bisschop Barnes, Hugh Latimer, bisschop Wordsworth, John Knox, Sir Isaäc Newton, Charles Finney, John Foxe, Dr.H.Grattan Guinness, John Bunyan, Charles Spurgeon, John Wesley, Dr.F.B.Meyer, Dr.Hudson Taylor, Dr.Dinsdale Young.

Geen geheime opname in de schrift

Wij lezen 1 Tessalonicensen .4:13-18. Hier zien wij heel duidelijk dat zij die in leven zijn tot de Wederkomst des Heren de ontslapenen niet voorgaan. Zij zullen niet op de wolken weggevoerd worden de Heer tegemoet in de lucht vóór de opstanding van de ontslapenen. Let op het woord ‘daarna’ van vers 17. De ontslapenen zullen niet opstaan voor de Heer terugkomt en roept met de stem van een Aartsengel en met de klank van de bazuin van God. Dit is geen geheime komst want elk oog zal Hem zien (Openbaring 1:7). Onze verandering zal komen in een oogwenk, maar alleen bij de laatste bazuin en wanneer de doden onvergankelijk opgewekt worden volgens 1 Korinthe 15:51,52. De theorie van de geheime opname is strijdig met wat de Schrift zegt. Volgens deze (any moment)-leerstelling zal de opname 3½ jaar voor de Eerste Opstanding plaatsvinden en zoals gezegd is dit niet in overeenstemming met de Schrift.

In de studie over de ‘Grote Verdrukking’ wordt uitgelegd dat de wederkomst van Christus eerst tegen het einde van de verdrukking of erna komt (Daniël 12:1-3; Mattheüs.24:27-31; Marc.13:24-27; Mattheüs.13:30, 38-43; Lucas 21:25-28). Als er dus geen opstanding voor de (zichtbare) wederkomst van Christus is en geen opname voor de opstanding, dan betekent dit dat de Kerk door de grote verdrukking zal gaan.

Zijn wij soms beter dan de 10.000.000 martelaren onder Nero, of de 50.000.000 onder de paus, de mens van zonde? De ‘geheime opname’ theorie berust op een verkeerde uitleg van de Schrift: “Zie, Ik kom als een dief” (Openbaring 16:15; Mattheüs.24:43; Op.3:3). Het is echter duidelijk dat deze vergelijking in verband staat met de onverwachtheid en niet de geheimzinnigheid van Zijn komst. De achterliggende gedachte is dat een dief niet vooraf zijn komst meldt en zo zal de komst van Jezus ook onverwacht zijn op een onverschillige wereld. Paulus schrijft aan de Thessalonicenzen:

1  Tessalonicensen  5:1-4. “Maar gij broeders, zijt niet in de duisternis, zodat die dag u als een dief overvallen zou. “

Er wordt hier niet gezegd dat de wereld niet zal zien of alles zal weten aangaande de wederkomst, maar eenvoudig dat zij onverwacht zullen worden overvallen. (De Dag des Heren, waar Paulus over spreekt, is niet identiek met de Wederkomst van Christus). Het feit dat de wederkomst niet vooraf aangekondigd wordt is niet strijdig met het feit dat het gepaard zal gaan met hoorbare en zichtbare tekens. “Want de Here zelf zal op een teken, bij het roepen van een Aartsengel en bij het geklank ener bazuin Gods, nederdalen van de hemel, en zij, die in Christus gestorven zijn, zullen eerst opstaan” (1 Tessalonicensen 4:16). En ook: “Zie, Hij komt met de wolken en elk oog zal Hem zien, ook zij die Hem hebben doorstoken.” (Openbaring 1:7).

Wij geloven dat het feit dat Christus onverwacht en als een dief in de nacht komt, helemaal past bij de beschrijving van Zijn komst met ‘geroep’ en met ‘grote kracht en heerlijkheid’ (Mattheüs.24:30). Het hele toneel is van EEN die schielijk komt en op zo’n manier dat de hele wereld van de gebeurtenis zal weten. Degenen die gereed zijn en zij die onvoorbereid zijn.

Er is geen schriftuurlijke grond om de wederkomst in twee fasen  of gebeurtenissen te verdelen. Wanneer wij kijken naar andere schriftplaatsen betreffende de verdrukking, dan zien wij heel duidelijk dat die niet na de opname komt, maar ervoor (Lucas 21:26-28). Maar het duidelijkste schriftgedeelte wat deze volgorde bevestigt, namelijk verdrukking, wederkomst en dan opname, zijn de woorden van de Heer zelf in Mattheüs en Marcus. “Terstond na de verdrukking dier dagen zal de zon verduisterd worden en de maan haar glans niet geven en de sterren zullen van de hemel vallen en de machten der hemelen zullen wankelen. En dan zal het teken van de Zoon des mensen verschijnen aan de hemel en dan zullen alle stammen der aarde zich op de borst slaan en zij zullen de Zoon des mensen zien komen op de wolken des hemels met grote macht en heerlijkheid. En Hij zal Zijn engelen uitzenden met luid bazuingeschal en zij zullen Zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier windstreken, van het ene uiterste der hemelen tot het andere.” (Mattheüs.24:29-31; Marc.13:24-27).

Wij kunnen de twee gedeelten van dit gebeuren als volgt rangschikken t.w.

1. De verdrukking;

2. Tekenen in de hemel, die hun climax bereiken;

3. Het teken van de wederkomst;

4. Rouwbedrijven op aarde (door degenen die niet gered zijn);

5. De wederkomst zichtbaar voor allemaal op aarde met grote kracht, macht en heerlijkheid;

6. De opname van de heiligen uit de vier windstreken.

Onze Here Jezus heeft ook aangaande Zijn wederkomst tegen Zijn discipelen gezegd:

Mattheüs 24:40,41. “Dan zullen er twee in het veld zijn, één zal aangenomen en één achtergelaten worden; twee vrouwen zullen aan het malen zijn met de molen, één zal aangenomen worden, en één achtergelaten worden”

In het algemeen wordt aanvaard, dat degenen die aangenomen worden, de heiligen zijn en dat dit op hun opname duidt. Maar als wij naar het verband zoeken, zullen wij ontdekken dat net het tegenovergestelde bedoeld wordt. In de drie voorafgaande verzen wordt naar de ongelovigen in de dagen van Noach verwezen.

Het is niet juist om de verzen 40 en 41 uit hun verband te lichten en er een uitleg aan te geven, zonder rekening te houden met de andere verzen van dit hoofdstuk. Beginnend met vers 37 zegt Jezus: “Want zoals het was in de dagen van Noach, zo zal de komst van de Zoon des mensen zijn. Want zoals zij in die dagen vóór de zondvloed waren, etende en drinkende…tot op de dag waarop Noach in de ark ging, en zij niets bemerkten eer de zondvloed kwam en hen allen wegnam, zo zal ook de komst van de Zoon des mensen zijn, dan zullen er twee in het veld zijn, één zal aangenomen worden en één achtergelaten worden.”

Er is een verschil tussen de woorden ‘aangenomen’ en ‘weggenomen’. Wie werden in de dagen van Noach wegenomen? De goddelozen!

Lucas 17:26-35. “En gelijk het geschiedde in de dagen van Noach, zo zal het ook zijn in de dagen van de Zoon des mensen; zij aten, zij dronken, zij huwden en werden ten huwelijk genomen tot aan de dag waarop Noach in de ark ging en de zondvloed kwam en allen verdelgde. Op dezelfde wijze als het geschiedde in de dagen van Lot; zij aten, zij dronken, zij kochten, zij verkochten, zij plantten, zij bouwden. Maar op de dag waarop Lot uit Sodom ging, regende vuur en zwavel van de hemel en verdelgde hen allen. Op dezelfde wijze zal het gaan op de dag, waarop de Zoon des mensen geopenbaard wordt. Wie op die dag op het dak zal zijn, terwijl zijn huisraad in huis is, ga niet naar beneden om het te halen, en wie in het veld is evenzo, hij kere niet terug. Denkt aan de vrouw van Lot! Ieder die zijn leven zal trachten te behouden, die zal het verliezen, maar ieder die het verliezen zal, die zal het vernieuwen. Ik zeg u, in die nacht zullen er twee in één bed zijn, de een zal aangenomen, de ander achtergelaten worden.” 

Er zijn andere teksten in de Bijbel waar de woorden ‘aannemen’ of ‘meenemen’ (Grieks lambano) in voorkomen: Johannes 1:12 – “Doch allen die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen Gods te worden…”. Johannes 13:30 – “Hij nam dan het stuk brood en vertrok terstond.” Romeinen 14:3 – “Wie wel eet, minachte hem niet die niet eet…, want God heeft hem aanvaard (aangenomen).”  Romeinen 15:7.- “Waarom, aanvaardt elkander, zoals ook Christus ons aanvaard heeft tot heerlijkheid Gods”.-  Filippenzen17 – “Indien gij u dus met mij verbonden weet, neem hem dan op, zoals gij het mij zoudt doen.” Dit geldt ook voor het woord ‘verlaten” (Grieks aphiemi) wat voorkomt in de volgende teksten: Mattheüs.4:11 – “Toen liet de duivel Hem met rust en zie, engelen kwamen en dienden Hem”. Vers 20: – Zij nu lieten terstond hun netten liggen en volgden Hem.”

RECAPITULATIE

Uit het verband met de Schrift en de betekenis van de oorspronkelijke Griekse woorden is op te maken dat in de dagen van Noach de goddeloze mensen ‘meegenomen’ zijn door de zondvloed en dat de rechtvaardige Noach en zijn familie ‘onaangeraakt’ zijn gebleven en ongedeerd door de vloed zijn gegaan. Zo zal het ook gaan in de laatste dagen. Wanneer het oordeel van God over de wereld losbarst in het laatste drama van de eeuwen voor de Wederkomst van Jezus zal het vuuroordeel de goddelozen ‘meenemen’ (paralambano) en de rechtvaardigen ‘laten staan’ of ‘onaangeraakt’ laten (aphiemi), zoals Daniëls vrienden Sadrag, Mesag en Abednego in de brandende oven. Psalm 91 wordt dan ook in die tijd vervuld. Dat wordt ook bevestigd door de gelijkenis van het onkruid (Mattheüs.13:24-30, 36-43). De engelen verzamelen eerst het onkruid om het te verbranden en brengen dan het koren in de schuur. Dit valt samen met de eindfase van de grote verdrukking die komt vóór de opname, want het is in dit vuuroordeel dat de grote slachting plaatsvindt en de gesneuvelden van de Here op die dag zullen liggen van het ene einde van de aarde tot het andere (Jeremia 25:31-33; 30:23-24; Jesaja  2:10-22; Openbaring 19:11-21; 16:14).

Dan onmiddellijk na dit oordeel komt Jezus op de wolken en dán gaan degenen die Hem waardig geacht worden Hem tegemoet in de lucht, tezamen met de ontslapen rechtvaardigen die gekwalificeerd zijn voor de eerste opstanding. Zij gaan om Hem te verwelkomen en samen met Hem op aarde te regeren voor duizend jaar. “Zalig en heilig zijn zij die deel hebben aan de eerste opstanding, over hen heeft de tweede dood geen macht, zij zullen priesters van God en van Christus zijn” (Openbaring 20:6).

Als wij alles ter wille van Jezus verdragen, zullen wij met Hem regeren. Als wij Hem verloochenen, zal Hij ons ook verloochenen (2 Timotheüs 2:12). “Wie overwint, hem zal ik geven met Mij te zitten op mijn troon, gelijk ook Ik heb overwonnen en gezeten ben met mijn Vader op zijn troon” (Openbaring 3:21). Lees ook Filippenzen.3:10-14; Hebreeën11:35; Romeinen 8:14-17; 1 Korinthe 15:24-28.

Wij geloven dat net als diegenen van de ontslapenen die een overwinningsleven hebben geleid en hun leven niet liefgehad hebben, zij deel hebben aan de eerste opstanding, om samen met Christus over de aarde te regeren duizend jaar lang. Zo zullen ook diegenen die overgebleven zijn tot de wederkomst en ook in de volle overwinning staan en bereid zijn hun leven voor Jezus te geven, aan de opname deel hebben en ook samen met Christus op aarde als koningen regeren. Zij zullen dan ook niet sterven. Zie Openbaring 12:11; 2:7,10,11,17,26-28; 3:5,12,21.

Zij die gered zijn en in leven bij de wederkomst, maar niet in de overwinning staan, zullen geen onsterfelijkheid ontvangen, maar deel uitmaken van de aardse bevolking in het Duizendjarig Vrederijk.

Zij zullen gedurende die tijd sterven om samen met de andere heiligen, die niet deelgenomen hebben aan de Eerste Opstanding, maar wier namen wel in het Boek des Levens zijn opgeschreven door het bloed van het Lam, opgewekt worden met de Tweede Opstanding om geoordeeld te worden naar hun werken. De goddelozen wier namen niet in het Boek des Levens staan, zullen geworpen worden in de poel van vuur (Openbaring 20:15).

Waar bevindt u zich op die dag?

“NU IS HET DE DAG DES HEILS”

(2 Korinthe 6:2)