De blijvende verplichting van de feesten en de ernst van Gods verbond
We bestuderen de drie feesten die God Israël gebood elk jaar te vieren, door alle generaties heen, of voor altijd in Bijbelse termen. Bij het bestuderen hiervan wordt het voor christenen duidelijk dat deze feesten, wat we nu hun nieuwe-verbondsvarianten zouden noemen, gevierd moeten worden door christelijk Israël in Amerika en natuurlijk in Canada en de rest van het christendom.
In deze Bijbelstudie leg ik een direct verband tussen het vieren van deze drie feesten en een nogal vreemde belofte die verbonden is aan het gebod om ze te vieren in Exodus 34, een belofte die een direct verband lijkt te hebben met wat we vandaag de dag zien gebeuren met ons geliefde christelijke Amerika.
Lees dat gedeelte van de Schrift in Exodus 34, dat de basis vormt voor deze dit boek. In vers 23 lezen we:
“Drie keer per jaar zullen al uw mannen en kinderen voor de HEER God, de God van Israël, verschijnen.” Exodus 34:23
Net als in Exodus 23 vinden we in dit hoofdstuk die drie tijden in de voorgaande verzen vermeld als feesten. Het eerste is in vers 18:
“Het feest van de ongezuurde broden zult gij vieren.” Exodus 34:18
In de vorige hoofdstukken van dit boek zagen we dat dit feest samen met het Pascha werd gevierd. Israël at het Paaslam en het ongezuurde brood tegelijkertijd. Dat feest, of wat de wet hier een feest noemt, wordt nu gevierd zoals Jezus Christus het in het Nieuwe Testament heeft ingesteld, door het nuttigen van de vrucht van de wijnstok, symbolisch voor zijn bloed, en het nuttigen van het ongezuurde brood, symbolisch voor zijn lichaam, in wat wij de sacramenten van het avondmaal noemen.
Ik besef dat niet alle belijdende christelijke denominaties het avondmaal op de Bijbelse manier vieren; er zijn nogal wat variaties. Maar het punt is dat ons volk dit eerste feest van Israël tot op zekere hoogte viert; we zijn gedeeltelijk gehoorzaam als volk. Geen enkel ander volk op aarde viert dat feest van Israël, behalve de christelijke naties.
Het tweede en derde feest opnieuw belicht en de belofte van bescherming
Het tweede en derde feest worden genoemd in vers 22:
“En gij zult het Wekenfeest van de eerstelingen van de tarweoogst vieren.” Exodus 34:22
Dat feest zullen we later in deze uitzending bespreken. Daarna volgt het derde feest, het feest van de oogst aan het einde van het jaar. En dan komt deze bijzondere belofte van God in vers 24:
“Want Ik zal de volken voor u verdrijven en uw grenzen vergroten; niemand zal uw land begeren wanneer gij driemaal per jaar opgaat om voor de HEER, uw God, te verschijnen.” Exodus 34:24
Hier wordt aan Israël een zeer specifieke belofte gedaan, verbonden aan gehoorzaamheid. Als Israël deze drie feesten zou houden, zou God andere volken verdrijven, de grenzen van het land vergroten en ervoor zorgen dat niemand het land zelfs maar zou begeren. Dat brengt ons opnieuw bij de situatie waarin wij ons vandaag bevinden. Niet alleen wordt ons land begeerd, het wordt ook daadwerkelijk opgekocht en ingenomen door vreemdelingen.
Dit is de reden dat deze studie zo belangrijk is. Het gaat niet om ceremonie om de ceremonie. Het gaat niet om religieuze vormen zonder inhoud. Het gaat om gehoorzaamheid aan een verbond dat God met Zijn volk heeft gesloten, en om de zichtbare gevolgen wanneer dat verbond wordt verwaarloosd.
We hebben gezien dat het eerste feest, het feest van de ongezuurde broden, onder het nieuwe verbond wordt gevierd in de vorm van het avondmaal. We hebben gezien dat het tweede feest, het Wekenfeest of het feest van de eerstelingen, betrekking heeft op het brengen van de eerstelingen, wat wij vandaag de dag kennen als de tiende. En we hebben gezien dat het derde feest, het inzamelingsfeest of het oogstfeest, aan het einde van het jaar plaatsvindt en in Amerika zijn uitdrukking heeft gevonden in Thanksgiving.
Deze drie feesten vormen samen één geheel. Ze zijn niet los van elkaar te begrijpen en ook niet los van elkaar te onderhouden. Wanneer één ervan wordt verwaarloosd, wordt het hele verbond aangetast. En wanneer het verbond wordt aangetast, trekt God Zijn bescherming terug, precies zoals Hij heeft gewaarschuwd in de Wet en de Profeten.
Daarom is het geen toeval dat de problemen van Amerika parallel lopen aan het loslaten van Gods inzettingen. Het is geen toeval dat het land wordt ingenomen, dat de economie wordt uitgehold en dat het volk moreel en geestelijk achteruitgaat. Deze dingen zijn in de Schrift voorzegd en zij zijn direct verbonden aan gehoorzaamheid of ongehoorzaamheid aan het verbond.
Mijn bedoeling met dit boek is niet om u te veroordelen, maar om u te onderwijzen. Want Gods volk wordt niet vernietigd door een gebrek aan oprechtheid, maar door een gebrek aan kennis. Wanneer Gods volk terugkeert tot Zijn geboden, keert God terug tot Zijn volk. Dat is de belofte die door de hele Schrift heen klinkt.
Gehoorzaamheid en herstel
En daarmee kom ik terug bij de kern van deze hele studie. God heeft Zijn volk Israël niet in het ongewisse gelaten. Hij heeft Zijn wetten, inzettingen en oordelen duidelijk gemaakt. Hij heeft drie specifieke feesten ingesteld, driemaal per jaar, en daaraan een zeer concrete belofte verbonden. Niet vaag, niet geestelijk weg te redeneren, maar tastbaar en zichtbaar in het land zelf.
Wanneer Israël gehoorzaam was, verdreef God de volken, vergrootte Hij hun grenzen en zorgde Hij ervoor dat niemand hun land zelfs maar begeerde. Wanneer Israël ongehoorzaam werd, wanneer zij Zijn inzettingen vergaten of verachtten, trok God Zijn bescherming terug en liet Hij toe dat vreemdelingen het land binnendrongen, het plunderden en uiteindelijk in bezit namen.
Dit patroon zien we door de hele Schrift heen terugkomen. Van Mozes tot de profeten, van de ballingschappen tot de waarschuwingen van Jesaja, Jeremia en Ezechiël, en zelfs tot in de woorden van Christus Zelf. Het Nieuwe Verbond heeft dit patroon niet afgeschaft, maar bevestigd. De wet is niet afgeschaft, zij is in het hart geschreven. Het verbond is niet opgeheven, maar verzegeld met beter bloed.
Daarom kunnen wij niet doen alsof deze dingen ons niet aangaan. Wij kunnen niet zeggen dat deze woorden alleen voor een ander volk, een ander land of een andere tijd bestemd waren. De gebeurtenissen die wij vandaag in Amerika zien, passen te nauwkeurig bij de profetieën om genegeerd te worden. Het verlies van land, de economische afhankelijkheid, de morele achteruitgang en de geestelijke verwarring zijn geen toevalligheden.
God roept Zijn volk altijd eerst op tot bekering voordat Hij oordeelt. Hij wijst eerst op de oorzaak voordat Hij het gevolg laat zien. En die oorzaak is steeds dezelfde: het verlaten van Zijn geboden. De oplossing is ook steeds dezelfde: terugkeren tot het verbond, tot gehoorzaamheid, tot het onderhouden van wat Hij heeft ingesteld.
Ik hoop dat deze studie u heeft geholpen om de ernst én de hoop van Gods verbond beter te begrijpen. Ernst, omdat ongehoorzaamheid gevolgen heeft. Hoop, omdat God altijd bereid is te herstellen wanneer Zijn volk zich tot Hem keert. Dat is de blijvende boodschap van de Schrift.
De voortdurende ernst van het verbond en Gods onveranderlijke aard
“Want Ik ben de HEER, Ik verander niet; daarom zijt gij, kinderen van Jakob, niet verteerd. Vanaf de dagen van uw vaderen zijt gij afgeweken van Mijn inzettingen en hebt gij ze niet onderhouden. Keert weder tot Mij, en Ik zal tot u wederkeren, zegt de HEER der heerscharen. Maar gij zegt: Waarin zullen wij wederkeren? Zal een mens God beroven? Toch berooft gij Mij. Maar gij zegt: Waarin hebben wij U beroofd? In de tienden en de hefoffers. Gij zijt met een vloek vervloekt, want gij berooft Mij, dit gehele volk. Brengt al de tienden in het voorraadshuis, opdat er spijs zij in Mijn huis, en beproeft Mij toch hierin, zegt de HEER der heerscharen, of Ik u dan niet de vensteren des hemels zal openen en zegen over u uitgieten, zodat er geen schuren genoeg zullen zijn. En Ik zal om uwentwil de verslinder bestraffen, zodat hij de vrucht van uw land niet verderft, en de wijnstok op het veld niet onvruchtbaar zal zijn, zegt de HEER der heerscharen. En alle heidenvolken zullen u gelukkig prijzen, want gij zult een begeerlijk land zijn, zegt de HEER der heerscharen.” Maleachi 3:6 t/m 12
Hier zien we opnieuw exact dezelfde belofte die God al eerder aan Israël gaf. Wanneer het volk Hem gehoorzaamt, wanneer zij Hem niet beroven, wanneer zij Zijn inzettingen onderhouden, dan zal Hij bescherming geven, overvloed schenken en het land tot een begeerlijk land maken. Niet begeerlijk om te roven, maar begeerlijk als een voorbeeld, als een zegen, als een getuigenis.
Dat staat haaks op wat wij vandaag zien gebeuren. In plaats van bewondering zien wij roof. In plaats van bescherming zien wij verlies. In plaats van zegen zien wij verval. En toch zegt God hier duidelijk dat Hij niet veranderd is. Niet God is veranderd, maar het volk.
Dit is geen nieuwe boodschap. Het is dezelfde boodschap die Mozes verkondigde, die de profeten herhaalden, die Christus bevestigde en die de apostelen onderwezen. Het verbond staat vast. De voorwaarden zijn duidelijk. De uitkomst is voorspelbaar.
Daarom kan niemand zeggen dat hij niet wist. Niemand kan zeggen dat God onduidelijk is geweest. De Schrift laat geen ruimte voor twijfel over de relatie tussen gehoorzaamheid en zegen, tussen ongehoorzaamheid en oordeel.
De boodschap is ernstig, maar zij is niet zonder hoop. Want zolang God zegt: Keert weder tot Mij, en Ik zal tot u wederkeren, is herstel mogelijk. Dat is de genade die in het verbond ligt besloten.
De afronding van de studie en de blijvende oproep aan Gods volk
In vier hoofdstukken hebben we gezien dat de drie feesten die God aan Israël gebood geen voorbijgaande ceremoniën waren, maar blijvende inzettingen die verbonden zijn aan het verbond tussen God en Zijn volk. Deze feesten zijn niet ingesteld voor een kort moment in de geschiedenis, maar voor alle generaties, of zoals de Schrift het zegt, voor altijd.
We hebben gezien dat het eerste feest, het feest van de ongezuurde broden, onder het nieuwe verbond zijn vervulling heeft gevonden in wat wij het avondmaal noemen, ingesteld door Jezus Christus Zelf. We hebben gezien dat het tweede feest, het Wekenfeest of het feest van de eerstelingen, betrekking heeft op het brengen van de eerstelingen, de tiende, voor het onderhoud van het priesterschap en de dienst aan God. En we hebben gezien dat het derde feest, het inzamelingsfeest of oogstfeest, aan het einde van het jaar plaatsvindt en in Amerika tot uitdrukking is gekomen in Thanksgiving Day.
Deze drie feesten vormen samen één geheel. Zij vertegenwoordigen gehoorzaamheid, dankbaarheid en erkenning van Gods heerschappij over het land, het werk en het leven van Zijn volk. Wanneer deze feesten worden onderhouden, houdt God Zich aan Zijn belofte. Hij verdrijft de vijanden, Hij vergroot de grenzen en Hij zorgt ervoor dat niemand het land zelfs maar begeert. Wanneer deze feesten worden verwaarloosd, zien we precies het tegenovergestelde gebeuren.
Ik heb geprobeerd u te laten zien dat wat wij vandaag in Amerika meemaken geen toeval is en geen louter economisch of politiek verschijnsel. Het is geestelijk van aard en het is geworteld in ongehoorzaamheid aan het verbond. God handelt met volken op dezelfde manier als met individuen. Hij zegent gehoorzaamheid en Hij tuchtigt ongehoorzaamheid.
Toch is deze boodschap niet bedoeld om wanhoop te zaaien. Integendeel, zij is bedoeld om hoop te geven. Want zolang God Zijn volk oproept om terug te keren, is herstel mogelijk. Dezelfde God die waarschuwt, belooft ook zegen. Dezelfde God die oordeelt, biedt ook genade. Maar altijd binnen de kaders van Zijn verbond.
Ik bid dat deze studie u heeft geholpen om de Schrift beter te begrijpen en om de ernst én de trouw van God te zien. Lees uw Bijbel. Onderzoek de Schriften. Toets alles aan het Woord van God. En bid voor christelijk Amerika, opdat Gods volk zich opnieuw tot Hem zal keren.
