LEERT DE MENS OF GOD ONS HOE WE OP DE ‘WEG’ MOETEN WANDELEN
De mens kan zijn natuur beheersen, of hij kan erdoor beheerst worden. Hij kan zich chaotisch door zijn natuur laten leiden en in verval raken, of hij kan Gods plan gebruiken om zijn natuur te beheersen en naar verbetering streven. Gods wet geeft de mens de mogelijkheid om boven het natuurlijke verval uit te stijgen. Het laat hem de weg zien om zijn natuur en zijn leven te beheersen, zodat verbetering mogelijk is. Het geeft de mens geen nieuwe natuur [geweten] – alleen de Heilige Geest kan dat doen. Maar Gods wet geeft de nieuwe mens de middelen om zijn goede bedoelingen, geboren uit zijn nieuwe geweten, na te streven, zodat hij ze in praktijk kan brengen. Zo hoeft hij niet te raden hoe hij de vijand moet bestrijden in zijn strijd tegen de begeerten van het vlees, de begeerten van de ogen en de hoogmoed van het leven [1 Johannes: 2:16]. .
Het is Gods Geest die het geweten van de mens tot leven brengt. Maar het is de wet die het nieuwe geweten een context en een referentiepunt geeft: een routekaart waarmee het zijn beoogde weg kan vinden en zijn taak kan vervullen, en de nieuwe mens in Christus door alle beproevingen van het leven en zijn vele valkuilen kan leiden. De Heilige Geest openbaart ons de dingen van God.
Rom. 8:4 Opdat de gerechtigheid van de wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest.
Rom 7:12-14 Daarom is de wet heilig, en het gebod heilig, rechtvaardig en goed. Is dan het goede voor mij tot de dood geworden? Dat nooit! Maar de zonde, opdat zij als zonde zou blijken, heeft door het goede de dood in mij bewerkstelligd, opdat de zonde door het gebod des te zondiger zou worden. Want wij weten dat de wet geestelijk is, maar ik ben vleselijk, verkocht onder de zonde.
De wet laat de mens zien dat hij een zondaar is, die de dood verdient. Maar er is verlossing voor degenen die die accepteren! Daarom zegt Paulus verder in Romeinen 8:1: “Er is dus nu geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest.” “In Christus Jezus zijn” is de voorwaarde.
VERWARRING IN GELOVEN
De context van veel Bijbelteksten wordt door veel kerken genegeerd. De totale wet bestaat uit acht delen, waaronder de geboden, de voorschriften, de oordelen, de wet, de verordeningen, enz. Sommige daarvan dateren van vóór de “wetsuitreiking”. Ze zijn eeuwig. De kerken gooien alles op één hoop zonder te begrijpen wat ze bevestigen. De kerken hebben miljoenen religieuze volgelingen geleerd dat alle wet volledig is vervangen door “geloof” en ‘genade’, elk met een nieuwe betekenis en toepassing.
Als we mensen die dit geloven zouden vragen: “Is het toegestaan om seks te hebben met een dier omdat het verbod niet in het Nieuwe Testament staat?”, zouden ze onmiddellijk de morele wet van het Oude Testament citeren om hun standpunt te ondersteunen. [Merk op dat ze beweren dat de wet beperkt was tot Israël en dat ‘de kerk’ in hun definitie een andere status heeft]. Hoewel ze zeggen dat de wet is afgeschaft, zullen sommigen tegelijkertijd zeggen dat de tien geboden nog steeds gelden voor ‘de kerk’. Op de een of andere manier denken ze dat homoseksualiteit een grotere zonde is dan overspel, ook al richt overspel meer schade aan in de samenleving en de economie van een land dan homoseksualiteit ooit heeft gedaan, en ook al wordt er niets over homoseksualiteit specifiek genoemd in de Tien Geboden of de Bergrede. Kerken zeggen dat alles wat met “wet” te maken heeft “legalistisch” is, maar ze veroordelen wel diefstal, dat deel uitmaakt van de wet van God.
Tegelijkertijd zeggen ze niks tegen overspel in de samenleving. In plaats daarvan zeggen ze dat we ‘liefde’ moeten hebben en begripvol moeten zijn. Zulke twijfelende mensen zijn onstabiel in al hun doen en laten. Bovendien zeggen ze als het om overspel gaat: ‘God begrijpt onze menselijkheid’!
Laten we eens kijken naar een paar andere dingen die wijzen op zowel hypocrisie als verwarring in de kerken:
1. Ze vinden zondagshandel vreselijk, maar gaan na de kerkdienst op zondag gewoon lekker vers brood kopen op weg naar huis. Een dag per week als rustdag is iets vreemds voor hen. Dat geldt ook voor de andere sabbatten.
2. Ze negeren het “Gij zult niet lenen” in de zin van lenen met rente, en “Wees niemand iets schuldig”, zoals in het Nieuwe Testament staat, en lenen vrolijk geld, waarbij ze een heidense bank als betrouwbaar beschouwen in plaats van God. Ze maken creditcardschulden, net als de goddeloze wereld. Christenen geloven niet meer in een gemeenschap die kosteloos voor elk lid zorgt. Ze geven de voorkeur aan de hypotheek of de duivelse “doodsklem” van woekerrente.
3. Ze bakken in vet en eten varkensvlees, waarbij ze een interpretatie geven van Handelingen 10:28 die het symbool van het visioen als de inhoud beschouwt, in plaats van wat Petrus zei over God die hem liet zien “dat ik geen MENS gemeen of onrein mag noemen”.
4. Ze zullen hun aanbidding vermengen met die van andere culturen die het mogelijk maken om tegelijkertijd Jehovah en Baäl te aanbidden, “wat een gruwel is”.
5. Ze zullen de afschaffing van de doodstraf en elke vorm van “doe daarom die slechte persoon uit uw midden weg” [1 Kor. 5:13] steunen.
6. Ze geloven in gevangenissen in plaats van in het betalen van schadevergoeding voor vermogensdelicten.
7. Ze zullen een onderwijssysteem steunen dat niet eist dat de “geboden van God” aan elk kind worden onderwezen [Deut. 11:18].
8. Ze kunnen neigen naar socialisme als het gaat om eigendomsrechten en het recht om eigendom te bezitten en het idee van land als een erfenis.
9. Ze gaan eerst naar een dokter, net als koning Asa, in plaats van eerst naar Jehovah’s voorziening voor Zijn volk – [2 Kron. 16:12].
10. Ze negeren de verwijzingen in beide Testamenten tegen gemengde huwelijken tussen verschillende rassen, en verbergen dit achter een verkeerde interpretatie van ‘er is geen Jood of Griek’ en ‘allen zijn één in Christus Jezus’ en ‘de hele wereld’ als iets anders dan de ‘wereld’ van elke context. Ze houden vast aan de ‘leer van Bileam’, waarvan Jezus zegt dat Hij die de kerken verwijt. Uit de 60 directe en indirecte vermeldingen moeten we weten wat Jezus de kerken verwijt. Ze zullen de naturalisatie van buitenlanders toestaan. Ze zullen niet protesteren tegen verdragen die met andere landen worden gesloten.
11. Ze steunen rassengelijkheid en negeren dat ‘allen’, ‘iedereen’ en ‘wie dan ook’ door de Hebreeuwse en Griekse grammatica beperkt zijn tot de specifieke context. Het gaat niet om ‘allen’ van alle anderen.
12. Ze zijn voor gendergelijkheid, zonder te bedenken dat dit verwijst naar Israëlieten die in Christus gedoopt zijn [Gal. 3:20], en zonder te zien dat er bijna 2000 bijbelteksten zijn waar het woord voor ‘mannen’ ‘echtgenoten’ betekent, wat geen alleenstaande mannen of vrouwen omvat. Hoe kan mannelijke besnijdenis ooit op vrouwen van toepassing zijn?
Velen zijn zoals degenen tegen wie Jesaja profeteerde in Jesaja 59:4: Niemand roept om gerechtigheid, niemand pleit voor de waarheid; zij vertrouwen op ijdelheid en spreken leugens; zij bedenken kwaad en brengen ongerechtigheid voort. Selectieve moraliteit laat zien hoe verward kerken zijn in leer en praktijk. Jesaja 8:20 zegt het heel duidelijk: “Aan de wet EN het getuigenis, als zij niet spreken volgens dit woord, is er geen licht in hen. Daarom moeten we concluderen dat er weinig licht is in de kerken, omdat zij de wet en het getuigenis ontkennen.
De kerken prediken iets gebrekkigs, omdat ze zogenaamde “wedergeboren” christenen voortbrengen die absoluut geen verantwoordelijkheidsgevoel hebben. Ze hebben geen invloed op de nationale regering omdat ze niet langer het volgende geloven:
[a] De fundamentele basis van persoonlijk en nationaal moreel gedrag is het gewoonterecht dat gebaseerd is op de Tien Geboden.
[b] De statuten en de oordelen zijn vastgelegd voor nationale naleving.
[c] Er is een goddelijk economisch systeem dat zorgt voor de spirituele, economische en politieke praktijk van een natie.
[d] Dat de functies van belastingheffing, monetair beleid, gerechtelijke procedures, de relatie tussen kapitaal en arbeid, bestraffing van criminelen, gevangenissen en de uitbanning van armoede zijn vastgelegd in de Schrift.
[e] Dat het goddelijke sociale rechtssysteem is gebaseerd op de heiligheid van het menselijk leven, de heiligheid van eigendom en het huis, de heiligheid van het persoonlijk karakter en de raciale zuiverheid, waardoor er vrijheid is van een onzekere economische toekomst tot op hoge leeftijd.
Dit is de perfecte “wet van vrijheid” waar we naar moeten kijken en in moeten blijven [Jakobus 1:25]. Wat heeft het voor zin als we gewoon “met de wind meegaan” en de “geboden van God” negeren die die vrijheid brengen?
DE RELATIE TUSSEN WET EN GENADE
De waarheid is dat geloof en genade altijd SAMEN met de wet hebben gewerkt – niet ertegen. Noach vond genade in de ogen van de Heer [Gen. 6:8, Heb. 11:7] en hij geloofde wat God zei en gehoorzaamde. En Abraham was de vader van de gelovigen [Rom. 4:6, Heb 11:8-10]; hij geloofde wat God tegen hem zei en gehoorzaamde.
Gen. 18:19 Want ik weet dat hij zijn kinderen en zijn huisgenoten na hem zal gebieden, en zij zullen de weg van de Heer bewandelen, OM RECHTVAARDIGHEID EN RECHT TE DOEN; opdat de Heer aan Abraham moge brengen wat Hij over hem gesproken heeft.
Dit is het “geloof van Abraham”. We zouden niets anders moeten doen.
Genade is niet de remedie voor de wet, maar voor de zonde. Zonde vraagt om oordeel. Oordeel vraagt om een straf; een vonnis. Genade neemt het vonnis weg – niet de wet. We zijn niet gered van de wet, maar van de ‘vloek’ [het vonnis], dat is de dood. Christus stierf voor onze zonden volgens de Schriften – [1 Kor. 15:3].
Rom. 6:23 Want het loon van de zonde is de dood, maar de gave van God is het eeuwige leven door Jezus Christus, onze Heer.
Rom. 8:2 Want de wet van de Geest van het leven in Christus Jezus heeft mij vrijgemaakt van de wet van de zonde en de dood.
De ‘wet van de zonde en de dood’ is ‘de ziel die zondigt, zal sterven’ – [Ezech. 18: 4+20].
Vrij zijn van de wet betekent dat je vrij bent van het loon dat je verschuldigd bent voor het overtreden van de wet, niet van de wet zelf. Er wordt ons verteld dat de wet toorn teweegbrengt, want waar geen wet is, is ook geen overtreding – [Rom. 4:15]. Dit wordt gebruikt om te zeggen dat er geen wet meer is, maar het betekent eigenlijk dat waar Gods genade en vergeving zijn, de toorn die de wet ‘teweegbrengt’ niet meer bestaat wanneer we vergeven zijn voor de zonden uit het verleden.
Zonder wet kan er geen zonde zijn, en daarom is er geen behoefte aan genade. Aan de andere kant, als er genade is, moet er zonde zijn, en dus ook wet. Genade en wet zijn van elkaar afhankelijk, ze sluiten elkaar niet uit. Wet zonder geloof is vruchteloos, en geloof zonder werken is dood. De twee moeten samen gaan. De wet is niet het tegenovergestelde van het evangelie. De ‘handgeschreven wetten die tegen ons waren’, die aan het kruis van Jezus werden genageld [Kol. 2:14], waren de schulden van de zonde die werden kwijtgescholden toen we gerechtvaardigd [vergeven] werden, waardoor Hij Zijn volk met Zichzelf verzoende [verloste]. Verlossing kan alleen van toepassing zijn op ‘Zijn volk’.
De wet is geen vloek, zoals sommige kerken zeggen. Jezus kwam om ons te verlossen van de vloek van de dood, die het loon is van ongehoorzaamheid.
Galaten 5:18 Maar als jullie door de Geest geleid worden, vallen jullie niet onder de wet.
De Heilige Geest leidt ons in alle waarheid. Hij leidt ons door overtuiging tot bekering. Daarom zijn we niet ‘onder de wet’.‘ ‘Onder de wet’ betekent ‘in schuld aan de wet’ – d.w.z. het hebben van onbetaalde straffen uit eerdere oordelen.
In plaats daarvan zijn we onder [in schuld aan] genade, want het was genade – niet de wet – die ons vergaf en verloste.
Rom 6:14 Want de zonde zal geen macht over je hebben, want je bent niet onder de wet, maar onder de genade.
God heeft de mens gered door hem veel dingen te geven: genade om vergeven te worden voor zonden; geloof om God en de Heilige Geest te geloven om hem naar alle waarheid te leiden [Johannes 16:13]. En zijn grootste geschenk was Jezus, die stierf voor zijn volk en hen de glorie van God leerde door hen een voorbeeld te geven om naar te leven. Met al deze geweldige gaven van God heeft Zijn volk geen excuus voor de manier waarop ze vandaag de dag leven. Mensen praten graag over het voorbeeld van Jezus, zodat ze sentimentele weldoeners kunnen zijn, maar Jezus heeft “de geboden van God” niet overtreden. Je kunt een weldoener zijn zonder Gods wet te gehoorzamen. Dat is een andere weg volgen.
EEN GROTE TRADITIONELE FOUT
Een grote fout die door de jaren heen is ontstaan en die de kerken heeft overspoeld, is dat ‘niet onder de wet’ betekent dat de morele wet niet hoeft te worden nageleefd. We hebben dit punt al behandeld. Het naleven van de wet omvat niet dat deel van de wet van offers dat Jezus in Zijn dood heeft vervuld, maar de rest blijft bestaan, zoals
Jezus zei:
Matt 5:17 Denk niet dat Ik gekomen ben om de wet of de profeten te vernietigen; Ik ben niet gekomen om te vernietigen, maar om te vervullen.
Jezus heeft alle offers van de wet vervuld door Zijn ene voldoende offer. Dit wordt niet vervangen door het naleven van een heleboel kerkelijke conventies, normen of de tradities [wetten] van het jodendom. Kerken kunnen in hun interne wetten ‘goden’ worden doordat ze wetgevers zijn geworden, net zoals de Farizeeën dat deden. Het is gewoon verkeerd om je te houden aan het dragen van wit linnen, linnen mutsen en delen van de offerwet, zoals sommigen in de VS proberen te doen. In Galaten lezen we over degenen die door mensen ingestelde dagen en weken hielden als zijnde gevallen uit de genade.
Sommige mensen hebben moeite met Handelingen hoofdstuk 15, waar de Farizeeën beweerden dat het nodig was om ‘de wet’ in de liefdeloze Farizeïsche vorm te houden om gered te worden. Dit was een onmogelijk ‘juk’ [vers 10].
Handelingen 15:1 En sommige mannen die uit Judea waren gekomen, onderwezen de broeders [en zeiden]: Tenzij jullie je laten besnijden naar de wijze van Mozes, kunnen jullie niet gered worden.
Romeinen 3:31 Maken we dan de wet ongeldig door het geloof? God verhoede het! Ja, we bevestigen de wet.
Er is geen tegenstrijdigheid in deze verzen, maar er is wel een volgorde. Door de pure morele wet leren we over onze zonde en over de beschikbaarheid van vergeving. We worden gerechtvaardigd door geloof in Jezus’ dood en opstanding. In drie brieven spreekt Paulus over ‘gerechtvaardigd zijn’. [Rom 3:24 “Vrijelijk gerechtvaardigd door zijn genade, door de verlossing die in Christus Jezus is”]. Maar sommige kerken willen dat mensen altijd ‘komen’ en nooit ‘aankomen’, zodat ze nooit verder gaan dan ‘komen’ om tot heiliging te komen.
1 Thess 4:4 Dat ieder van u weet hoe hij zijn vat in heiliging en eer moet bezitten.
Dit kan niet zonder de Heilige Geest. Het is onmogelijk voor degenen die niet verlost zijn. Paulus en Barnabas moesten dit punt uitleggen en dat moeten wij ook doen, omdat Romeinen 6:14 wordt gebruikt om te zeggen dat we ‘niet onder de wet’ zijn, wat betekent dat de morele wet niet meer hoeft te worden nageleefd nadat iemand gerechtvaardigd is. Het is de toorn van de wet die wordt afgeschaft wanneer we vergeven worden. “De wet” was voor de Farizeeën de verzameling van interpretaties of tradities waarvan Jezus zei dat ze “het Woord van God ongeldig” maakten. In 1 Tim. 1:8 wordt ons over de wet van God verteld: “Maar wij weten dat de wet goed is, als iemand haar op de juiste manier gebruikt” en in Romeinen 7:12-14 dat “de wet heilig en goed” is, evenals ‘geestelijk’.
In Galaten wordt duidelijk gemaakt dat gerechtigheid en rechtvaardiging niet door de wet komen, maar door geloof in het bloed waardoor we vergeven worden voor alle keren dat we Gods wet hebben overtreden. Niemand van ons is nog volmaakt. We worden volmaakt, of zouden dat moeten worden, door “geloof dat werkt door liefde” [Gal. 5:16] in wat Jezus heeft gedaan. We streven ernaar God te liefhebben “met heel ons hart, met heel onze ziel en met heel ons verstand”, wat Jezus in Matt. 22:38 het “grote gebod” noemt.
Dit is een reactie, geen punten die we moeten halen.
Lam 3:23-24 Het is door de barmhartigheid van de Heer dat we niet worden verteerd, want Zijn mededogen faalt niet. Zijn barmhartigheid is elke ochtend nieuw, groot is uw trouw.
Elke ochtend verheugt Zijn barmhartigheid zich tegen het oordeel, omdat we in dit leven nooit perfect zijn en nooit kunnen zeggen dat we niet tegen God en Zijn wet hebben gezondigd. In 1 Johannes 1:9 staat: “Als we zeggen dat we niet gezondigd hebben, maken we Hem tot een leugenaar en is Zijn woord niet in ons.” . Waar God naar kijkt is het hart van de mens en zijn verlangen om onderwezen te worden en van God te leren, zodat hij kan gehoorzamen. Zonder geloof kunnen we niet geloven en vragen om gereinigd te worden van alle ongerechtigheid door het offer van Jezus, terwijl we onze belijdenissen doen. Nogmaals wordt erop gewezen dat “vrij” worden betekent dat je bevrijd wordt van de straf voor overtreding. Het is niet de afwezigheid van de wet. In deze huidige slechte wereld die “in de hand van de goddeloze ligt”, vraagt God dat we een rein hart hebben en van plan zijn Zijn wet zo goed mogelijk te gehoorzamen. Er is veel dat we er niet van begrijpen. Er is veel dat moeilijk toe te passen is onder ons politieke systeem, dat als een gevangenschap is. Onze houding moet die van een pelgrim en vreemdeling zijn in deze huidige slechte wereld. Tegenwoordig kan niemand het verschil zien tussen zelfbenoemde christenen en niet-christenen, omdat beide groepen over het algemeen een wetteloos hart hebben ten opzichte van de “geboden van God”. De geest van wetteloosheid wordt in de kerken aangemoedigd door hun leerstellingen.
1 Timoteüs 1:7 vertelt ons over degenen die leraren van de wet willen zijn, maar niet begrijpen wat ze zeggen, noch wat ze beweren, omdat ze de wet niet op de juiste manier gebruikten. Er zijn velen die de wet willen interpreteren zoals de Farizeeën dat deden, die zelf de wet niet eens onderhielden omdat hun hart niet recht was voor God. Het is altijd het hart waar God naar kijkt, zoals we kunnen zien in de volgende selectie van zevenendertig verzen die het hart in verband brengen met de geboden.
Deut 5:29 O, dat er zo’n HART in hen was, dat zij mij zouden vrezen en al mijn geboden altijd zouden onderhouden, opdat het hun en hun kinderen voor altijd wel zou gaan!
1Koningen 8:61 Laat uw HART daarom volmaakt zijn bij de Here, onze God, om in zijn inzettingen te wandelen en zijn geboden te onderhouden, zoals op deze dag.
1 Kronieken 29:19 Geef mijn zoon Salomo een volmaakt hart, om uw geboden, uw getuigenissen en uw verordeningen te onderhouden, en om al deze dingen te doen en het paleis te bouwen, waarvoor ik voorzieningen heb getroffen.
Psalm 119:10 Met heel mijn hart heb ik U gezocht; laat mij niet afdwalen van uw geboden.
Psalm 119:32 Ik zal de weg van uw geboden bewandelen, wanneer u mijn hart vergroot. Spreuken 3:1 Mijn zoon, vergeet mijn wet niet, maar laat uw hart mijn geboden bewaren.
Spreuken 4:4 Hij onderwees mij ook en zei tegen mij: Laat je hart mijn woorden bewaren: houd je aan mijn geboden en leef.
Spreuken 10:8Wie wijs van hart is, ontvangt geboden, maar een praatzieke dwaas zal ten val komen. Hoeveel kerken zijn er die ‘praatzieke dwazen’ zijn?
Kolossenzen 2:14 is een voorbeeld van een citaat door zulke ‘uitleggers’ van de Schrift, die hun eigen favoriete theorieën ondersteunen door één vers in het Nieuwe Testament te gebruiken om alles wat de rest van de Bijbel over dit onderwerp zegt te weerleggen. Zulke uitleggers laten een totaal gebrek aan exegese zien en hebben in belangrijke mate bijgedragen aan de grote verwarring die nu onder belijdende christenen heerst.
Er wordt beweerd dat “het handgeschreven document met de voorschriften dat tegen ons was, dat ons vijandig gezind was, uit de weg is geruimd en aan zijn kruis is genageld”, en Efeziërs 2:15 “Hij heeft in zijn vlees de vijandschap, namelijk de wet van de voorschriften, tenietgedaan; om in zichzelf uit tweeën één nieuwe mens te maken, en zo vrede te stichten“, dat de ”geboden van God“ ”aan het kruis werden genageld”; en dus werden ze geannuleerd, ongeldig verklaard en uitgewist. Dit is vreemd, want ze komen voor tot in het boek Openbaring, waar ze de sleutel zijn tot de poorten van de stad.
Die critici van de Bijbel die hebben geprobeerd om twijfel te zaaien over de authenticiteit van het Oude Testament door de vraag te stellen: “Volgen we Mozes of Christus?”, zouden er goed aan doen om de Bijbel meer te bestuderen, vooral de woorden van Mozes en Jezus, en dan zouden ze ontdekken dat het helemaal niet gaat om “Mozes OF Christus”, maar eerder om “Mozes EN Christus”, omdat ze helemaal met elkaar in overeenstemming zijn.
Jezus zei dat Hij de “Waarheid” was [Johannes 14:6], dus toen Hij “de Wet” en de “profeten” in elk detail bekrachtigde [zie Matteüs 5:17, 18], drukte Hij het ZEGEL VAN DE WAARHEID op de geschriften van Mozes en de profeten. Slechts een paar uur na Zijn opstanding uit de dood zei Hij in feite dat iedereen die niet in het Oude Testament geloofde, een dwaas was. Laten we de exacte woorden lezen:
Lucas 24:25-45. “Toen zei Hij tegen hen: 0 dwazen, en traag van hart om te geloven alles wat de profeten hebben gesproken:” Vervolgens legde Hij hun, beginnend bij Mozes en alle profeten en de Psalmen, in ALLE Geschriften de dingen uit die over Hemzelf gingen.
Om Jezus te parafraseren: “Je bent een dwaas als je de geschriften in het Oude Testament niet gelooft” – zo drukte Hij er het “zegel van de waarheid” op – en laten we nooit vergeten dat het Oude Testament de enige Bijbel was die er was toen Jezus op aarde was. Het Nieuwe Testament was toen nog niet geschreven.
Meer bewijs dat de leer van Jezus en de leer van Mozes met elkaar overeenkomen, vind je in de volgende verzen:
Johannes 5:45-47 Denk niet dat ik jullie bij de Vader zal aanklagen; er is iemand die jullie aanklaagt, namelijk Mozes, op wie jullie vertrouwen. Want als jullie Mozes hadden geloofd, zouden jullie mij ook hebben geloofd, want hij heeft over mij geschreven. Maar als jullie zijn geschriften niet geloven, hoe kunnen jullie dan mijn woorden geloven?
Lucas 16:31 En hij zei tegen hem: ALS zij niet naar Mozes en de profeten luisteren, zullen zij zich ook niet laten overtuigen, al zou iemand uit de dood opstaan.
Dit betekent dat als we niet naar Mozes en de profeten ‘luisteren’, we de woorden van Jezus niet kunnen begrijpen. Laten we dus, wanneer we de geschriften van Mozes en de profeten lezen, niet vergeten dat Jezus ze heeft bevestigd en bekrachtigd, en ons er vaak naar verwijst. Het is niet ‘Mozes OF Christus’, maar eerder ‘Mozes bevestigd door Christus’. We hebben de woorden van beiden nodig om de Bijbel duidelijk en goed te begrijpen. We kunnen nooit ontkennen dat het vaak gebruikte ‘Er staat geschreven’ verwijst naar wat er in het Oude Testament staat.
EEUWIGE PRINCIPES
De wetten van God zijn eeuwige principes die de waarheid uitdrukken. Ze kunnen nooit worden veranderd, omdat de waarheid eeuwig is – de waarheid verandert nooit. Elk deel van de Bijbel is verenigbaar met elk ander deel; de Bijbel is één harmonieus geheel; consistent met zichzelf op alle pagina’s. De Bijbel kan zichzelf niet tegenspreken.
De goddelijke morele wetten kunnen niet worden veranderd, omdat God onveranderlijk is, maar de toepassing van de wetten kan worden aangepast aan de tijd en de omstandigheden. Bijvoorbeeld: “Er is geen vergeving voor zonden behalve door het vergieten van bloed”. Die wet is eeuwig – hij kan niet worden veranderd; hij is nog steeds van kracht. Maar de toepassing van de wet werd veranderd door en via het bloedoffer van onze Heer Jezus Christus. We vergieten niet langer zelf het bloed van dieren om vergeving voor onze zonden te verkrijgen, Zijn bloed werd voor eens en voor altijd vergoten, en als christenen gebruiken we nu alleen Zijn bloed om vergeving te verkrijgen.
Zoals Paulus zei: “Wij bevestigen de wet” in Christus, en het is vandaag de dag nog net zo waar als 3000 jaar geleden dat “zonder het vergieten van bloed er geen vergeving is”. We moeten om vergeving vragen door het bloed dat Jezus heeft vergoten. Hoewel het voor christenen niet meer nodig is om zich praktisch bezig te houden met de bloedoffers zoals die in het Oude Testament worden beschreven,
[behalve om zijn begrip te verdiepen], zijn er twee verordeningen van Jezus die we moeten volgen om de wet van God te vervullen.
In de verordening van de doop, een ritueel dat belijdenis en bekering betekent, erkent de christen dat zijn leven volgens de wet verloren is. De wet moet worden vervuld. Door de genade van God via Zijn Zoon Jezus verliest de zondaar niet letterlijk zijn leven; Jezus heeft dat voor ons gedaan; maar hij verliest het symbolisch door onder water te gaan bij de doop. Nadat hij de prijs voor de zonde heeft betaald, wordt hij door de kracht van Jezus uit de dood opgewekt, herrezen. De doop is een symbolische dood en opstanding. De zondaar betaalt met zijn leven voor zijn zonden om te voldoen aan de wet die eeuwig is; en door geloof in Jezus Christus wordt hij opgewekt uit de dood en gaat hij het eeuwige leven binnen.
In de instelling van het avondmaal worden we er voortdurend aan herinnerd dat bloedoffers nodig zijn voor de vergeving van zonden. Het bloed van de Verlosser, dat Zijn levensstroom was, wordt symbolisch in het lichaam van de gelovige opgenomen, waardoor Zijn leven met het onze vermengd wordt en ons, en in ons, het eeuwige leven wordt geschonken.
Lucas 22:19 Want dit is mijn bloed, het bloed van het nieuwe verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden.
Matteüs 26:28 Doe dit tot mijn gedachtenis.
1 Kor. 11:23-24 Want ik heb van de Heer ontvangen wat ik jullie ook heb doorgegeven, dat de Heer Jezus op de avond waarop Hij werd verraden, brood nam, en nadat Hij gedankt had, brak Hij het en zei: Neem, eet, dit is mijn lichaam, dat voor jullie gebroken wordt; doe dit tot mijn gedachtenis.
DE WET VAN DE VRIJHEID
Het rechtssysteem van het Koninkrijk van God wordt in de Bijbel omschreven als “de volmaakte wet van vrijheid”.
Jakobus 1:25 “Maar wie in de volmaakte wet van vrijheid kijkt en daarin blijft, hij die niet een vergeetachtige toehoorder is, maar een doener van het werk, deze zal gezegend worden in zijn doen.”
Johannes 8:31, 32 “Als jullie in mijn woord blijven, zijn jullie echt mijn leerlingen; en jullie zullen de waarheid kennen, en de waarheid zal jullie vrij maken.”
Spreuken 28:9 “Wie zijn oor afwendt van het horen van de wet, zelfs zijn gebed zal een gruwel zijn.”
Waar laat een schriftgedeelte een groot deel van de christelijke kerk achter? Hoeveel afschuwelijke gebeden zijn er? Vrijheid wordt in een woordenboek gedefinieerd als “vrijheid van denken, spreken en handelen”, maar er moeten bepaalde beperkingen worden opgelegd, anders zou vrijheid uitgroeien tot ongebreidelde vrijheid, en waar ongebreidelde vrijheid de kop opsteekt, verdwijnt vrijheid en komt de dictator binnen. De vrijheid die God ons schenkt, wordt alleen begrensd door Zijn wonderbaarlijke liefde. Ze wordt alleen beperkt door de natuurlijke wetten van het universum die zijn vervat in het goddelijke economische systeem en die, wanneer ze nationaal en individueel worden nageleefd, ons meer vrijheid van denken, spreken en handelen geven dan ooit door de menselijke geest is bedacht. We zullen vrij zijn van nederlagen in oorlogen; vrij van alle soorten ziekten en aandoeningen; vrij van ongeluk; vrij van sociale onrechtvaardigheden; en vrij van armoede.
