Amerika, Jeruzalem en het Vijfde Koninkrijk
In afgelopen hoofdstukken van dit boek heb ik aangetoond dat de Verenigde Staten zijn gesticht als een christelijke natie. Amerika is zelfs de enige natie in de geschiedenis waarvan de civiele documenten waarin de regering wordt ingesteld, specifiek verwijzen naar Jezus Christus en de wet van God.
Bovendien is Amerika de meest door God gezegende natie en de natie die meer over Jezus Christus drukt en predikt dan alle andere naties samen. Is het mogelijk dat Amerika meer is dan zomaar een land? Is het mogelijk dat Amerika het grote land is dat in de bijbelse profetieën wordt voorspeld als het vijfde koninkrijk, het land dat daadwerkelijk het begin zou zijn van het koninkrijk van Christus op aarde? Vergezocht, zegt u? Bel een vriend om te luisteren, en laten we eens kijken wat de Bijbel zegt. Blijf luisteren.
Ik heb in afgelopen hoofdstukken van dit boek veel aandacht gegeven aan de christelijke en bijbelse wortels van Amerika. Genoeg, denk ik, om zelfs de meest oppervlakkige christenen ervan te overtuigen dat de Verenigde Staten van Amerika een uniek begin hadden onder de landen. Geen enkel ander land had zo’n begin vóór onze zonden, en waarschijnlijk zal dat ook nooit gebeuren.
Amerika heeft ook een unieke geschiedenis onder de naties. Een woestijncontinent in de 16e eeuw, een klein begin met verspreide christenen in de 17e eeuw, een samenvoeging van alle verspreide koloniën tot één nationale entiteit in de 18e eeuw, en een spectaculaire groei in de 19e eeuw, waarbij het land zich in precies 70 jaar vanaf het nationale begin 3000 mijl uitbreidde tot aan de westelijke zee, zodat tegen de tijd dat de 20e eeuw aanbrak, slechts vier generaties na onze Onafhankelijkheidsverklaring, het de machtigste, rijkste en snelst groeiende land ter wereld was. De hele wereld keek met verwondering en ontzag naar de nieuwe kolos in het Westen.
Tegen het midden van de 20e eeuw, om precies te zijn in 1945, aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, was de militaire en industriële macht van Amerika zodanig dat we de wereld hadden kunnen veroveren als we dat hadden gewild. Wat een verbazingwekkend verhaal, en toch zullen 99 van de 100 predikanten, hoewel ze beweren te geloven dat de almachtige God soeverein is over de aarde en dat God de geschiedenis heeft voorspeld voordat deze plaatsvond, zich omdraaien en hun congregaties vertellen: Nee, Amerika komt niet voor in de Bijbel. Er zijn geen profetieën over de opkomst van rijkdom en grootsheid van een natie op het westelijke continent.
God heeft Amerika niet voorspeld. Ook al is Amerika het onbetwiste centrum van de christelijke religie, en ook al heeft Amerika meer belijdende gelovigen in Jezus Christus dan enig ander land, zelfs meer dan alle landen samen, en meer kerken die Christus prediken, en drukt het meer literatuur en zendt het meer radio- en tv-preken over Christus uit dan alle andere landen samen, toch mompelen ze: Nee, God wist niets van Amerika. Nee, God heeft Amerika niet voorspeld in zijn heilige woord.
Hoe kan dat dan? Hebben onze voorvaderen iets gedaan op dit Noord-Amerikaanse continent dat de almachtige God niet had gepland of voorspeld? Is het mogelijk dat we God bespotten als we suggereren dat mensen deze grote en machtige christelijke natie tot stand hebben gebracht zonder het verlangen of de voorkennis van God? Welnu, u luistert naar een predikant die gelooft dat niet alleen de Almachtige God een doorslaggevende rol heeft gespeeld in het ontstaan en de opkomst van de Verenigde Staten van Amerika, maar dat deze natie ook in profetie na profetie na profetie in de Heilige Bijbel is voorspeld.
We beginnen met een studie van Jeruzalem, zowel de oude stad als het nieuwe Jeruzalem uit de bijbelse profetieën. Het meeste van wat u in deze en de volgende uitzending zult horen, zal in gedrukte vorm beschikbaar zijn, en in dat pakket over het nieuwe Jeruzalem dat we u zullen toesturen als u dat wilt.
Sla met mij de profeet Jesaja open bij een zeer bekende profetie onder studenten van profetieën.
“Het woord dat Jesaja, de zoon van Amos, zag betreffende Juda en Jeruzalem. En het zal geschieden in de laatste dagen, dat de berg van het huis des Heren zal worden gevestigd op de top van de bergen en verheven zal zijn boven de heuvelen, en alle volken zullen erheen stromen. En vele volken zullen gaan en zeggen: Komt, laten wij opgaan naar de berg des Heren, naar het huis van de God van Jakob, opdat Hij ons onderricht in Zijn wegen en wij Zijn paden bewandelen. Want uit Sion zal de wet uitgaan en het woord van de Heer uit Jeruzalem.” Jesaja 2:1 t/m 3
Ik onderbreek hier even om u eraan te herinneren dat dit het tijdsbestek is waarin dit vervuld zou worden, de laatste dagen. Voordat we verder gaan, wil ik mijn interpretatie van deze termen uiteenzetten.
Uw predikant is het hier misschien niet mee eens. Ik geloof dat de laatste dagen, de term die hier wordt gebruikt, de hele periode tussen de eerste komst van Christus en zijn tweede komst is. Tot nu toe beslaat deze periode meer dan 1900 jaar en duurt nog steeds voort.
Als u dus in de bijbelse profetieën over de laatste dagen leest, betekent dat niet noodzakelijkerwijs slechts een paar dagen of een paar jaar vlak voor de wederkomst van Christus. U zult dit duidelijker zien als u zich verdiept in de bijbelse profetieën, omdat veel dingen die zijn geprofeteerd voor, ik citeer, de laatste dagen, ik citeer, al zijn uitgekomen in de afgelopen 1900 jaar. Andere moeten nog in vervulling gaan.
Proberen om alle voorspelde eindtijdgebeurtenissen naar de toekomst te verschuiven om binnen een paar jaar in vervulling te gaan, is hetzelfde als zeggen dat de almachtige God ons geen profetieën heeft gegeven voor de hele periode tussen de twee komsten, en ik geloof dat Hij dat wel heeft gedaan. Hoe dan ook, Jesaja schreef: Het zal geschieden in de laatste dagen. Dus wat deze gebeurtenis ook moge zijn, het zou na de eerste komst van Christus en ergens vóór zijn tweede komst moeten zijn.
“En Hij zal onder de volken oordelen en vele volken terechtwijzen, en zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen en hun speren tot snoeimessen. De volken zullen het zwaard niet meer tegen elkaar opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren.” Jesaja 2:4
Dat moet de tijd zijn van het koninkrijk van Christus of zijn heerschappij over de hele aarde, althans volgens dit vers. Maar het is mogelijk dat de gebeurtenis die in de eerdere verzen wordt voorspeld, vóór dit moment plaatsvindt. Om hier grip op te krijgen moeten we de namen Sion en Jeruzalem bestuderen.
Want uit Sion zal de wet uitgaan en het woord van de Heer uit Jeruzalem.
Er is de laatste jaren waarschijnlijk meer verwarrende prediking geweest over dit woord of deze naam Jeruzalem dan over enige andere naam uit de Schrift. Schriftgedeelten zoals Jesaja 2 worden door een groot aantal christelijke predikanten gebruikt om de letterlijke stad Jeruzalem in het oude Palestina aan te duiden.
Zij zeggen dat God daar zijn volk Israël zal herstellen en dat Hij daar zijn aardse koninkrijk zal vestigen, van waaruit Joodse zendelingen zullen uitgaan om het evangelie over de hele wereld te prediken. Andere predikanten leren uit dezelfde verzen dat dit Jeruzalem een hemelse stad is die ergens in de hemel ligt, maar niet op aarde.
Een van de belangrijkste bronnen van verwarring komt voort uit het onvermogen om historische bijbelse steden te onderscheiden van profetische steden. Babylon wordt zonder moeite als symbolisch gezien, omdat de oude stad niet meer bestaat. Assyrië wordt eveneens zo begrepen, omdat het rijk verdwenen is. Hetzelfde geldt voor Egypte, waarvan de huidige bevolking geen afstammelingen zijn van de oude Egyptenaren.
Op verschillende plaatsen wordt zelfs Jeruzalem Sodom genoemd, waarbij de naam verwijst naar het karakter van de stad, niet naar haar geografische locatie. In al deze gevallen gebruikt God namen van oude steden en rijken om iets anders aan te duiden dan de oorspronkelijke plaats.
Omdat de oude stad Jeruzalem nog steeds bestaat en haar naam draagt, nemen velen automatisch aan dat het profetische Jeruzalem wel die stad moet zijn. Om die misvatting weg te nemen, moeten we kijken naar wat Christus zelf zei.
“Jeruzalem, Jeruzalem, gij die de profeten doodt en stenigt die tot u gezonden zijn, hoe vaak heb Ik uw kinderen willen verzamelen, zoals een hen haar kuikens onder haar vleugels verzamelt, en gij hebt niet gewild. Zie, uw huis wordt u verlaten achtergelaten. Want Ik zeg u, gij zult Mij voortaan niet meer zien, totdat gij zegt: Gezegend is Hij die komt in de naam van de Heer.” Mattheüs 23:37 t/m 39
Christus sprak hier tot de oude stad Jeruzalem. Hij sprak niet over het profetische Jeruzalem, want dat heeft volgens de Schrift een glorieuze toekomst.
Velen halen teksten uit Zacharia aan om te beweren dat God de oude stad opnieuw zou verkiezen.
“Ik ben jaloers op Jeruzalem en op Sion met grote jaloezie. Ik ben teruggekeerd naar Jeruzalem met barmhartigheid. Mijn huis zal daarin gebouwd worden.” Zacharia 1:14 t/m 16
Maar in dezelfde context staat ook:
“Mijn steden zullen door voorspoed nog steeds over de hele wereld verspreid zijn.” Zacharia 1:17
Aangezien deze woorden werden gesproken terwijl Zacharia zich in Palestina bevond, en aangezien de steden wereldwijd verspreid zouden zijn, kan dit moeilijk uitsluitend op het oude Jeruzalem slaan.
Ook Christus gaf aanwijzingen dat de steden van Israël talrijk en wijd verspreid zouden zijn.
“Gaat liever tot de verloren schapen van het huis van Israël.” Mattheüs 10:6
“Gij zult de steden van Israël niet hebben doorkruist voordat de Zoon des mensen komt.” Mattheüs 10:23
De steden van Palestina konden in korte tijd worden bezocht. Maar verspreide steden over een groot werelddeel niet.
Zacharia sprak bovendien niet alleen tot degenen die uit Babylon terugkeerden, maar ook tot de miljoenen Israëlieten die in Assyrië waren gebleven. De terugkeer onder Ezra en Nehemia betrof minder dan 45.000 mensen, terwijl Israël in Davids tijd miljoenen telde. Dat kleine aantal kan onmogelijk de profetieën vervullen.
Verder lezen we:
“Jeruzalem zal bewoond worden als steden zonder muren vanwege de menigte van mensen en vee daarin.” Zacharia 2:4
Het gaat hier om steden, meervoud, zonder muren, met een enorme bevolking. Zo groot dat het gemeten moest worden door een engel.
In Openbaring zien we hetzelfde patroon.
“En hij die met mij sprak had een gouden meetlat om de stad te meten.” Openbaring 21:15
Zacharia zegt verder:
“Ik ben teruggekeerd naar Sion en zal in het midden van Jeruzalem wonen.” Zacharia 8:3
“Jeruzalem zal een stad van waarheid worden genoemd, en de berg van de Heer der heerscharen, de heilige berg.” Zacharia 8:3
In de profeten staat een berg vaak voor een natie. Een grote berg is een grote natie.
“Ik zal Mijn volk redden uit het oosten en uit het westen, en zij zullen in het midden van Jeruzalem wonen.” Zacharia 8:7 t/m 8
Als we proberen deze profetieën toe te passen op het kleine Palestina, lopen we vast. Het is eenvoudigweg niet groot genoeg. De menigte van mensen, de verspreiding, de steden zonder muren, het wereldwijde karakter, het onderwijs van Gods woord aan vele volken, het past niet.
Jeruzalem, zoals door de Verenigde Naties afgebakend, is 289 vierkante mijl. Palestina als geheel was 7993 vierkante mijl. Zelfs met uitbreiding blijft het kleiner dan een gemiddelde Amerikaanse staat.
Dat kan onmogelijk de vervulling zijn van deze profetieën.
