De roep om terug te kijken naar de oorsprong van Amerika
Ik zal u bewijzen dat Amerika is gesticht als een christelijke natie en dat zijn oorsprong uniek is in de wereldgeschiedenis. Hebben de predikanten gelijk als ze zeggen dat Amerika niet in de Bijbel wordt genoemd? Is het mogelijk dat de almachtige God, die het einde vanaf het begin kent, vergeten is ons te vertellen dat wij de grootste christelijke natie uit de geschiedenis zouden worden? Nou, ik denk van niet, en aangezien dit boek zowel onze geschiedenis als het Heilige Woord van God bestudeert, zult u ook ontdekken dat Amerika in de Bijbel voorkomt.
In het 51e hoofdstuk van Jesaja wordt aan degenen die gerechtigheid zoeken gezegd dat ze naar hun oorsprong moeten kijken.
“Luistert naar mij, gij die gerechtigheid nastreeft, gij die de HEERE zoekt. Ziet naar de rots waaruit gij gehouwen zijt, en naar de holligheid van de put waaruit gij gegraven zijt.” Jesaja 51:1–2
Vandaag de dag zou dat betekenen: gij die het goede nastreeft, gij die Christus zoekt. Gij christenen, kijkt naar de rots wanneer zij wordt uitgehouwen, en naar het gat van de put wanneer zij wordt gegraven.
Roept de almachtige God christenen op om naar hun oorsprong te kijken? Ik geloof van wel, en dat is waar deze serie over gaat, de wortels van Amerika in Christus en in het Heilige Woord van God. Ik heb de wortels van Amerika in Christus aangetoond door voor te lezen uit de civiele en politieke documenten die het fundament vormen van deze vreemde natie die Amerika heet. Vorige week begon ik met het voorlezen van enkele vragen die meer dan twintig jaar geleden door een predikant uit Californië werden gesteld.
Ik denk dat deze vragen gesteld moeten worden aan iedereen die zich christen noemt, en vooral aan iedereen die de titel predikant of prediker draagt. Wist Jezus Christus van het bestaan van dit Noord-Amerikaanse continent? Wist Jezus Christus dat hier een groot land zou worden gesticht? Wist Jezus Christus dat dit grote land vanaf het begin christelijk zou zijn? Als ze alle drie deze vragen met ja beantwoorden, het enige antwoord dat een ware gelovige in Christus kan geven, dan is hier de vierde en laatste vraag die hen gesteld moet worden. Is het mogelijk dat deze grote natie, die Jezus Christus kende, nooit in de Bijbel wordt genoemd, aangegeven of voorspeld?
Zoals de meeste van mijn lezers weten, wordt die vraag door de meeste predikanten beantwoord met nee, Amerika komt niet in de Bijbel voor. Later zullen we in de Bijbel zoeken naar het antwoord op die vraag om te zien of Amerika in de Bijbel voorkomt. Eerst moet ik echter wat tijd besteden aan het onderwerp dat in de derde vraag aan de orde is gesteld: was Amerika vanaf het begin christelijk?
Veel van mijn lezers zullen het niet eens zijn met die stelling en volhouden dat Amerika niet als christelijke natie is begonnen. Als u wilt lezen en het bewijs dat ik zal presenteren in overweging wilt nemen, denk ik dat ik zowel christenen als niet-christenen kan bewijzen dat de fundamenten van de Verenigde Staten van Amerika Jezus Christus en het christendom waren, op een manier die geen enkele andere natie voor of na hen heeft gekend.
U zou over mijn bewijs moeten lezen, want de wijze koning Salomo schreef:
“Wie antwoordt eer hij gehoord heeft, dat is hem dwaasheid en schande.” Spreuken 18:13
Ik vertrouw erop dat u niet dwaas zult zijn en de argumenten van de atheïsten dat Amerika geen christelijke natie is, zult herhalen voordat u de hele zaak hebt gehoord, over Amerika als christelijke natie.
Iedereen die binnen de grenzen van deze grote natie woont, heeft belang bij haar toekomst. Het soort toekomst dat Amerika tegemoet gaat, hangt af van de vraag of de almachtige God zich met Amerika bezighoudt of niet. Als God geen rol heeft gespeeld bij de oprichting van Amerika, dan zal Hij misschien ook geen rol spelen in haar toekomst. Als God echter bij het ontstaan van Amerika betrokken was, dan heeft God misschien meer met Amerika te maken dan u dacht, en misschien heeft Amerika een heel andere bestemming dan de meeste christelijke predikanten lijken te geloven.
In de vorige hoofdstuk van dit boek las ik enkele handvesten en verdragen van de oorspronkelijke Amerikaanse koloniën. Dit waren documenten die waren uitgegeven door de koning van het land waar de kolonisten vandaan kwamen, en die de kolonisten het recht gaven om bepaalde gebieden op het Noord-Amerikaanse continent te bezetten en te ontwikkelen. Het handvest of verdrag specificeerde de locatie van de kolonie, gaf de regels voor het bestuur ervan en vermeldde meestal het doel of de doelen voor de kolonisatie van de in het handvest aangewezen gebieden. Voor ons doel hier is het niet nodig om het volledige handvest of verdrag te lezen.
In plaats daarvan heb ik die delen gelezen die van belang zijn voor mijn stelling dat Amerika begon als een christelijke natie. Aangezien velen van u, vooral degenen die nieuw zijn bij mijn uitzending, misschien nog nooit hebben gelezen of gehoord wat er in deze Amerikaanse koloniale charters staat, zal ik vandaag enkele delen herhalen die ik vorige week heb gelezen. Het eerste charter voor een kolonie in Virginia, ondertekend door koning James I van Engeland op 10 april 1620, gebruikte de zin “het verspreiden van de christelijke religie” als reden voor de onderneming.
Om te bewijzen dat dit geen loze uitspraak was, werd in een later handvest voor dezelfde kolonie bepaald dat alle inwoners, dat wil zeggen alle kolonisten uit Engeland, vastbesloten moesten zijn om samen te leven in de vreze en ware aanbidding van de almachtige God, in christelijke vrede en burgerlijke rust. Dit was slechts een van de vele handvesten die aangeven dat alleen belijdende christenen door velen in aanmerking werden genomen als kolonisten om naar de nieuwe wereld te worden gestuurd. Het Mayflower Compact was het eerste contract dat niet door een koning werd ondertekend, maar tussen de kolonisten onderling, en daarin verklaren de kolonisten dat zij deze reis ondernamen om een kolonie in Noord-Amerika te stichten, “ter ere van God en ter bevordering van het christelijk geloof”.
Vervolgens verklaarden zij dat zij nu een burgerlijk politiek lichaam vormden, wat betekende dat zij nu een regering vormden om die doelen te bevorderen, wat heel duidelijk betekende dat die regering moest functioneren ter ere van God en ter bevordering van het christelijk geloof. William Bradford, die met de pelgrims op de Mayflower meevoer, schreef later een geschiedenis van de Plymouth Plantation, waarin hij de redenen gaf waarom de pelgrims Nederland verlieten om naar deze Noord-Amerikaanse wildernis te komen. Hij vatte het als volgt samen: “Ten slotte, en niet in de laatste plaats, hadden zij een grote hoop en innerlijke ijver om een goed fundament te leggen of op zijn minst een weg te banen voor de verspreiding en bevordering van het evangelie van het koninkrijk van Christus in die afgelegen delen van de wereld”.
De christelijke regering als fundament en verdedigingslinie
Later vaardigde de koning een officieel charter uit voor de Plymouth Colony, waarin het doel van de kolonie werd vermeld: “in de hoop daarmee de verspreiding van de christelijke religie te bevorderen tot eer van de almachtige God”. Het bewijs is overweldigend dat de gedachten over Amerika van zowel de koning als het gewone volk verbonden waren met een visie van het evangelie van het koninkrijk van Jezus Christus. En ik moet nogmaals herhalen, zoals ik al eerder heb gedaan, dat ik niet voorlees uit kerkelijke of missionaire documenten.
Dit zijn civiele documenten die zijn ondertekend door de koning of een andere bevoegde persoon in de regering. Dit zijn politieke of regeringsdocumenten, zo u wilt, waarvan het belangrijkste doel was om de regeringsorde en de doelstellingen van die regering op schrift te stellen. Ik benadruk dat, en u zult mij dit van tijd tot tijd horen herhalen, want u moet begrijpen dat dit niet de hoekstenen zijn van Amerikaanse kerken of religieuze bewegingen, maar de hoekstenen van de Amerikaanse regering, de Amerikaanse natie.
De linkse mensen en de antichristen zijn niet bang om u te laten weten dat christenen kerken of missies in Noord-Amerika hebben gesticht, maar ze zijn wanhopig bang dat u erachter komt dat christenen hun regering in Noord-Amerika hebben georganiseerd op basis van Jezus Christus en het Woord van God. Daarom belachelijk maken en belasteren de linkse mensen en de antichristen de vroege christelijke inwoners van deze natie, door hen religieuze fanatici, preuts, puriteins, enzovoort te noemen. Ze proberen te voorkomen dat u te weten komt dat het die echte christenen waren die uw oorspronkelijke regeringen hebben gesticht.
Niet-christenen leren hun kinderen vandaag de dag op openbare scholen dat er weliswaar enkele christenen naar hier zijn gekomen en dat zij misschien enkele christelijke uitspraken hebben gedaan en kerken hebben gesticht, maar dat de meesten die naar Amerika kwamen, dat deden voor goud of land en dat de regering daarom niets met het christendom te maken had. Laat u niet misleiden, mijn vrienden, want hun bedoelingen om u te misleiden zijn even laaghartig als hun methoden om dat te doen.
Ziet u, de antichristen, de anti-Amerikanen, dringen ons allerlei niet-christelijke, zelfs antichristelijke wetten en praktijken op. Ze willen een niet-christelijke, zelfs een antichristelijke regering in Amerika. Ze weten echter dat ze geen antichristelijke regering in Amerika kunnen installeren als de Amerikanen echt zouden begrijpen dat onze oorspronkelijke vorm van bestuur, zowel lokaal als nationaal, en al onze oorspronkelijke wetten afkomstig zijn uit de christelijke Bijbel.
Om aan te tonen hoe moeilijk het voor hen zou zijn om onze christelijke wetten terzijde te schuiven als we wisten dat het christelijke wetten waren, laten we eens kijken naar een paar dingen die ze ons aandoen. Neem bijvoorbeeld onze leiders die verdragen sluiten met niet-christelijke en zelfs antichristelijke naties en hen steun en hulp bieden bij hun antichristelijke activiteiten. Zouden we dat accepteren en zo stilzwijgend toekijken als we ons realiseerden dat zulke dingen in strijd zijn met onze christelijke grondbeginselen?
Hoe zit het met abortus, de moord op ongeboren kinderen? Is het u ooit opgevallen hoe voorstanders van abortus de uitdrukking gebruiken: “wij vinden dat zij hun religie niet aan andere mensen moeten opdringen”? Merk op dat zij de tegenstanders van abortus met het woord religie aanduiden, en dat is het natuurlijk ook. Het is de christelijke religie.
En wie was er sinds het begin van onze koloniën tegen abortus in Amerika? Wie arresteerde de abortusartsen en executeerde hen of zette hen in de gevangenis? Waren dat de kerken? Nee, dat was de regering. En wat deed de regering toen zij tegen abortus optrad? Zij handelde volgens de voorschriften waarop die regering was gegrondvest, de voorschriften van de christelijke religie.
De voorstanders van abortus en andere slechte mensen in Amerika weten dat ze niet zozeer bang moeten zijn voor christelijke kerken, maar voor een christelijke regering. Ze weten dat alleen de regering de macht heeft om abortussen en andere slechte daden te stoppen, en dat alleen een christelijke regering dat zou doen. Daarom moeten ze voorkomen dat u te weten komt dat uw hele regering vanaf het begin gebaseerd was op de voorschriften van de christelijke Bijbel.
Ze weten dat uw onwetendheid hierover u ervan zal weerhouden om erop aan te dringen dat uw regering de christelijke wet handhaaft. Ze weten dat als uw regering de christelijke wet zou handhaven, ze niet alleen zouden worden tegengehouden in het vermoorden van ongeborenen, maar dat degenen die ongeborenen vermoorden zelf zouden worden geëxecuteerd. Ik wil u eraan herinneren, voor het geval u het bent vergeten of nooit hebt geweten, dat minder dan twee generaties geleden in de Verenigde Staten iedereen die veroordeeld werd voor het uitvoeren van een abortus, geëxecuteerd zou worden.
Vijftig jaar geleden werden pornografen nog steeds gearresteerd en gevangengezet. Ik lees koloniale documenten van 350 jaar geleden, maar we hoeven niet zo ver terug te gaan. We hoeven slechts twee generaties terug te gaan om de handhaving van christelijke wetten door onze regering te vinden. Wat een verandering.
De overheid als dienaar van God en handhaver van Zijn wet
Waarom denk je dat de antichristen(geen spook persoon) zo vaak heeft gehamerd op de scheiding van kerk en staat, dat deze uitdrukking nu zelfs door de meeste pausen wordt geciteerd? Was dat omdat ze bang waren dat het christendom en de regering in de toekomst op de een of andere manier zouden samengaan? Nee. Het was omdat ze wisten dat het christendom en de regering in het verleden al verenigd waren. Het was precies die band tussen het christendom en de regering die ze moesten vernietigen als ze ooit hoopten Amerika over te nemen.
Ze wisten dat ze, om die band tussen het christendom en de regering te verbreken, ons moesten scheiden van onze wortels, ons moesten scheiden van onze geschiedenis. Ze wisten dat ze ons onwetend moesten maken over de waarheid dat de regering in het vroege Amerika vanaf het begin christelijk was. De meeste patriotten beseffen dat links en de antichristen het christendom willen vernietigen. Marx, Lenin, Stalin, alle communistische leiders hebben dat op duizend verschillende manieren duidelijk gemaakt.
Als ze tegen het christendom zijn, waarom proberen ze dan niet gewoon onze religie te veranderen? Het antwoord ligt voor de hand. Ze beseften dat ze het christendom niet konden vernietigen zolang ze de Amerikaanse regering niet konden verhinderen dat christendom te beschermen en hoog te houden. Hoe kun je de Amerikaanse regering het beste ervan weerhouden het christendom te beschermen? Door de Amerikanen te laten vergeten dat hun voorvaderen regeringen hebben opgezet met als doel de christenen en het christendom te beschermen.
Door de geschriften van onze koloniale stichters uit onze geschiedenisboeken te verwijderen. Door ons niet het Maryland Charter te laten lezen, dat eindigde met een voorbehoud dat geen enkele interpretatie van het charter mocht worden toegestaan waardoor Gods heilige en ware christelijke religie op enigerlei wijze zou kunnen lijden. Door ons de kennis te ontzeggen dat onze voorvaderen in het Rhode Island Charter schreven dat de reden voor het bestaan van de regering van Rhode Island was dat het volk beter in staat zou zijn om hun rechten en vrijheden te verdedigen tegen alle vijanden van het christelijk geloof.
Kortom, ontzeg onze kinderen de waarheid dat de regering in Amerika niet is opgericht om monumenten te bouwen, niet om de werkenden te belasten om de niet-werkenden te ondersteunen, niet om de burgers van Amerika te belasten om geld te geven aan antichristen in andere landen, niet om abortussen te financieren, niet om arbeid, handel en industrie te controleren, maar dat de regering is opgericht ter bescherming van christenen in de uitoefening van hun christelijk geloof. Dat was het belangrijkste doel van de koloniale regering, en de antichristen hebben ons nu die kennis ontzegd over de oorsprong van onze regering en onze wetten in de christelijke Bijbel.
Bedenk eens met mij mee hoe hulpeloos dit onze christelijke oppositie tegen de antichrist heeft gemaakt. Denk eens aan enkele vormen van corruptie die deze eens zo grote natie vernietigen, zoals drugs, alcohol, de verspreiding van pornografisch materiaal in tijdschriften, films en via tv-zenders, abortus, en bedenk eens hoe mannen en vrouwen worden aangespoord en zelfs toegestaan om samen te leven zonder te trouwen, en hoe gemakkelijk ze zelfs als ze getrouwd zijn, mogen scheiden.
Christenen verzetten zich tegen al deze dingen, en de antichristen noemen ons dan fanatiekelingen, rechtse extremisten, gekken en fascisten, en beweren dat we niet kunnen aandringen op handhaving van wetten tegen deze dingen, omdat we tenslotte een pluralistische samenleving zijn. Wij zijn geen christelijke natie. Ik hoor zelfs bekende evangelisten dezelfde uitdrukkingen gebruiken.
Je kunt hen niet antwoorden omdat je niet weet dat wij een christelijke natie zijn, en je weet niet dat wij als christelijke natie de wetten van de christelijke Bijbel in het land handhaven, en dat weet je niet omdat zij die kennis voor je verborgen hebben gehouden. Ze zeggen vaak dat je moraliteit niet kunt afdwingen. Hoe vaak heb je dat al gehoord? En toch, wat deden we in het vroege Amerika toen we Gods wetten afdwongen, anders dan moraliteit afdwingen?
Misschien heb je er nog niet zo over nagedacht. Misschien heeft je predikant zich aangesloten bij het koor dat zegt dat we de bijbelse wetten niet kunnen afdwingen, maar de schrijvers van het Nieuwe Testament wisten dat het de taak van de overheid was om de bijbelse wetten af te dwingen, om moraliteit af te dwingen, als je wilt.
“Want de overheden zijn geen schrik voor het goede werk, maar voor het kwade. Wilt gij nu de macht niet vrezen? Doet het goede, en gij zult lof van haar hebben. Want zij is Gods dienares, u ten goede. Maar indien gij kwaad doet, vrees dan, want zij draagt het zwaard niet tevergeefs; want zij is Gods dienares, een wreekster tot straf dengene die kwaad doet.” Romeinen 13:3–4
Twee keer in die passage uit het Nieuwe Testament wordt de heerser een dienaar van God genoemd om boosdoeners te straffen. Met andere woorden, om degenen te straffen die de bijbelse wet overtreden. Pastor Emry, bedoelt u te zeggen dat het Nieuwe Testament leert dat de overheid degenen moet straffen die Gods wetten overtreden? Ja, dat is precies wat Paulus zegt in Romeinen 13.
Onze christelijke voorvaderen wisten dat. Daarom hebben zij een overheid ingesteld met de bevoegdheid om degenen te straffen die Gods wetten overtraden. Voor hen was dat de essentie van een christelijke regering.
Hier is nog meer uit het Nieuwe Testament, voor degenen die denken dat Gods wetten zijn afgeschaft en niet door de overheid kunnen worden gebruikt om boosdoeners te straffen.
“Maar wij weten dat de wet goed is, zo iemand die wettig gebruikt; wetende dit, dat de wet den rechtvaardige niet is gezet, maar den wettelozen en weerspannigen, den goddelozen en zondaars, den onheiligen en ongoddelijken, den vadermoordenaars en den moedermoordenaars, den doodslagers, den hoereerders, dien die met mannen liggen, den mensenroovers, den leugenaars, den meineedigen, en zo er iets anders tegen de gezonde leer is.” 1 Timoteüs 1:8–10
Dat is 1 Timoteüs 1:8–10. Klinkt dat alsof we de moraal niet moeten handhaven? Onzin. In Romeinen 13 wordt duidelijk gemaakt dat het juist de plicht van de overheid is om de boosdoener te straffen om de moraal te handhaven. Maar ziet u, de antichrist wil niet dat de boosdoeners worden gestraft, noch wil hij dat Gods rechtvaardige moraal in Amerika wordt afgedwongen.
En zij weten dat als Amerikaanse christenen deze geschiedenis van onze vroege voorvaderen zouden kennen, hoe zij een christelijke regering hebben opgericht om Gods wetten af te dwingen en de christelijke religie van tevoren te beschermen, de Amerikaanse christenen van vandaag misschien weer zouden eisen dat de regering, ja, de regering, de boosdoeners in het land begint te straffen. In de paar handvesten die we hebben behandeld over onze vroege geschiedenis, kunt u zien hoe weinig de meeste Amerikanen weten over de christelijke wortels van Amerika.
