De profetische bestemming van Amerika en het verraad aan zijn christelijke fundament
In de eerste drie hoofdstukken van dit boek heb ik voorgelezen uit een aantal Amerikaanse koloniale handvesten uit de 17e eeuw, waaruit bleek dat onze voorvaderen verlangden naar, baden voor en werkten aan de stichting van een christelijke natie.
Ja, een christelijke natie. Ze waren niet van plan een land op te richten waar de goden van de heidenen naast de enige ware God, Jezus Christus, zouden worden aanbeden. Hun woorden en daden bewijzen dat ze Amerika aan Jezus Christus hebben toegewijd en gewijd.
“In Amos 3:7 zegt de Almachtige God: ‘Voorwaar, de Here God doet niets, zonder dat Hij Zijn geheim aan Zijn dienaren, de profeten, openbaart.’” Amos 3:7
In Jesaja 41 tot en met Jesaja 48 beweert God een tiental keer dat Hij niet alleen de toekomst kan voorspellen, maar dat Hij die ook aan Israël zal vertellen als bewijs dat Hij God is en dat er geen andere goden zijn. Hier zijn twee van die uitspraken.
“Zie, het vroegere is gekomen, en Ik verkondig nieuwere dingen; voordat zij ontluiken, zal Ik ze u bekendmaken.” Jesaja 42:9
“Gedenkt het vroegere, want Ik ben God en er is geen ander. Ik ben God en er is niemand zoals Ik, die vanaf het begin het einde verkondigt en vanaf oude tijden de dingen die nog niet zijn gebeurd.” Jesaja 46:9 t/m 10
In Jesaja 48 vertelt God ons waarom Hij Israël vertelde over toekomstige gebeurtenissen voordat ze plaatsvonden.
“Ik heb het u, of Israël, vanaf het begin verkondigd. Voordat het gebeurde, heb Ik het u laten zien, opdat u niet zou zeggen: Mijn afgod heeft het gedaan, en mijn gesneden beeld, en mijn gegoten beeld heeft het bevolen.” Jesaja 48:5
God wist blijkbaar dat Zijn volk zo geneigd was om andere goden de eer te geven voor het tot stand brengen van dingen, dat Hij hun zei: Ik zal u vertellen over toekomstige gebeurtenissen, zodat u, wanneer ze gebeuren, geen eer kunt geven aan een andere god. Het klinkt misschien een beetje absurd dat Gods volk andere goden zou vereren.
Maar vergeet niet dat in Exodus, vrijwel direct nadat God Israël uit Egypte had bevrijd, zelfs nadat het volk de stem van God op de berg Sinaï had gehoord, terwijl Mozes op de berg was om de geboden van God te ontvangen, het volk van Israël de priester Aäron vroeg om een andere god voor hen te maken.
“Toen het volk zag dat Mozes lang niet van de berg afdaalde, verzamelde het zich om Aäron en zei tegen hem: Sta op, maak ons goden die voor ons uitgaan… Dit zijn uw goden, Israël, die u uit het land Egypte hebben geleid.” Exodus 32:1 t/m 4
En dat was niet de enige keer. Eeuwenlang keerde Israël zich keer op keer af van de aanbidding van de ware God en wendde zich tot de aanbidding van afgoden en valse goden. Als je Koningen, Kronieken en de profeten leest, weet je dat dit de reden is waarom God Israël uiteindelijk uit het oude Palestina verdreef, omdat zij andere goden aanbaden en andere goden de eer gaven voor het brengen van zegeningen en gunst.
Je begrijpt waarom God tegen deze koppige Israëlieten zei: Ik zal jullie vertellen wat er in de toekomst gaat gebeuren, zodat jullie geen excuus hebben om andere goden de eer te geven voor het tot stand brengen van die toekomstige gebeurtenissen. Jezus Christus voorspelde om dezelfde reden ook toekomstige gebeurtenissen.
“En nu heb Ik het u gezegd voordat het gebeurt, opdat gij het zult geloven wanneer het gebeurt.” Johannes 14:29
“Deze dingen heb Ik u gezegd, opdat gij, wanneer de tijd komt, u zult herinneren dat Ik u daarvan heb gesproken.” Johannes 16:4
Later zullen we, als God het wil, zien hoe Israëls neiging om zich om de paar jaar of om de paar generaties van de ware God af te keren, zich gedurende het hele christelijke tijdperk heeft herhaald, toen ons volk zich afkeerde van de ware aanbidding en valse religies stichtte. En u zult zien dat we dat hier in Amerika opnieuw hebben gedaan.
Onze koloniale voorvaderen aanbaden Jezus Christus in waarheid en gerechtigheid in de 17e eeuw. Nu, drie eeuwen later, aanbidt het grootste deel van ons volk niet de ware Jezus van de christelijke Bijbel. Amerika heeft zich in het bijzonder afgekeerd van de Bijbelse wetten, die wetten die onze koloniale voorvaderen in hun burgerlijke documenten hebben vastgelegd als de wetten die God aan de christelijke regering heeft gegeven.
In een van deze hoofdstukken van dit boek zal ik u een allegorisch verhaal vertellen over hoe we onze problemen oplossen zonder Gods wetten. Vandaag wil ik verdergaan met onze studie van de christelijke wortels van Amerika. Later zullen we de Heilige Schrift onderzoeken om te zien of de Almachtige God een specifiek plan en doel had voor deze grootste christelijke natie.
Zou de Almachtige God zo’n nobel werk zijn begonnen zonder een blijvend doel? Zal de Almachtige God de gebeden en daden van onze grondleggers niet eren, die zo graag wilden dat Jezus Christus niet alleen door deze Verenigde Staten zou worden geëerd, maar dat deze Verenigde Staten door God zouden worden gebruikt voor de verspreiding van het christelijk geloof tot aan de uiteinden van de aarde? Is hun offer om Jezus als het fundament van Amerika te vestigen allemaal tevergeefs geweest?
Als we met onze natuurlijke ogen naar het hedendaagse Amerika kijken, lijkt het misschien alsof alle hoop van die vroege christenen op niets is uitgelopen. In deze en toekomstige uitzendingen zullen we echter naar hun werk en naar Amerika kijken door de ogen van God. We zullen dat doen door naar Amerika te kijken in het licht van Zijn Heilige Woord.
Luister nog eens naar de verklaring die ik vorige week heb voorgelezen, die is afgelegd door enkele kolonisten die in het begin van de 17e eeuw in Amerika woonden, en bedenk hoezeer dit de Here Jezus Christus eerde.
“Wij, broeders van de kerk in Exeter, samen met andere inwoners aldaar, overwegende de heilige wil van God en onze eigen noodzaak om niet zonder gezonde wetten en burgerlijk bestuur onder ons te leven… doen, in de naam van Christus en in het aangezicht van God, ons verenigen om onder ons een regering op te richten en in te stellen die naar ons beste inzicht in overeenstemming is met de wil van God… opdat wij rustig en vreedzaam samen kunnen leven in alle godsvrucht en eerlijkheid.”
Als u dat goed hebt gehoord, beseft u dat zij een eed hebben afgelegd om hun regering te vestigen, in de naam van Christus en in het aangezicht van God. Hier is een eed die is afgelegd door de inwoners van New Hampshire.
“Wij zweren hier bij de grote en ontzagwekkende naam van de hoge God… en bij de Heer Jezus Christus, de Koning en Verlosser van Zijn volk… Moge God ons en de onzen beschermen en redden in Jezus Christus.”
Dit was niet ongebruikelijk. Veel van de nederzettingen en koloniën van het vroege Amerika stelden charters, verdragen en eden op waarin de burgers trouw beloofden aan Jezus Christus als Koning der koningen en Heer der heren. In de meeste gevallen beloofden zij niet alleen zichzelf, maar ook hun nageslacht.
Aangezien sommige van mijn lezers misschien vinden dat ik de geloofsovertuiging van Amerikaanse kolonisten in Christus en Gods bestemming voor Amerika overdrijf, wil ik graag de opmerkingen van een moderne schrijver over dit onderwerp voorlezen.
Dit is van George W. Cornell, religieverslaggever bij Associated Press, geschreven in 1976. Hij beschrijft hoe de vroege kolonisten zichzelf zagen als het nieuwe Israël, hoe zij geloofden dat Amerika Gods nieuwe Israël was, een stad op een heuvel, een beloofd land, een nieuw Zion.
“De ogen van alle mensen zijn op ons gericht.”
Cornell vervolgt dat dit gevoel van goddelijke bestemming het leven van de koloniale gemeenschappen doordrong, de Amerikaanse Revolutie aanwakkerde en sindsdien de visie van het land heeft gekleurd. Dit geloof was er vanaf het begin, toen de kolonisten nog met minder dan duizend zielen in een handvol nederzettingen leefden.
Hij beschrijft hoe predikanten en magistraten Hebreeuwse metaforen gebruikten zoals uitverkoren volk, verbondsvolk, Egyptische slavernij en beloofde land. Vervolgens geeft hij cijfers over de religieuze samenstelling van Amerika in 1776.
“Ten tijde van de Onafhankelijkheidsoorlog waren er op een bevolking van drieënhalf miljoen slechts ongeveer 22.000 katholieken en 6.000 joden… De combinatie van kerk en overheid bleef bijna twee eeuwen lang grotendeels bestaan.”
Hoeveel van jullie dachten dat we in Amerika altijd een scheiding tussen kerk en staat hebben gehad? Dat is niet waar. Die leugen heeft christenen hun invloed gekost en de antichrist heeft daarvan geprofiteerd.
Onze christelijke voorvaderen stichtten bewust een christelijke regering. Zij gebruikten de naam van Jezus Christus in hun handvesten, verdragen en grondwetten. Ze eisten zelfs dat gekozen functionarissen hun geloof in Jezus Christus beleden.
Geen wonder dat onze jongeren ronddobberen in verwarring. Ze weten niet waar Amerika naartoe gaat, omdat ze niet weten waar Amerika vandaan komt. Maar onze voorvaderen wisten het wel, en zij vonden dat in Gods Heilige Woord.
Na anderhalve eeuw migratie waren in 1776 99,44 procent van de blanke bevolking noch katholiek, noch joods. Amerika werd geboren uit het klassieke protestantse christendom, gevormd door dat christendom en grootgebracht door dat christendom.
In honderden nederzettingen waren er helemaal geen katholieken. Pas driekwart eeuw na 1776 begonnen zij in grote getale te komen. Hun rol in de religieuze en politieke wortels van Amerika was minimaal.
